هوش مصنوعی چیست؟

هوش مصنوعی چیست؟ معرفی AI به زبان ساده

هوش مصنوعی (Artificial Intelligence یا AI) به طور ساده به معنای قابلیت یک برنامه کامپیوتری برای انجام کارهایی است که نیاز به هوش انسانی دارد. مانند: تشخیص صحبت، یادگیری، تصمیم‌گیری و حل مسئله.

• هوش مصنوعی به زبان ساده چیست؟
• چگونه از هوش مصنوعی استفاده کنیم؟
• کاربرد هوش مصنوعی در زندگی روزمره چیست؟
• آیا هوش مصنوعی خطرناک است؟
• منظور از هوش مصنوعی چیست؟
• هوش مصنوعی چگونه کار می‌کند؟
• آیا ربات‌ها همان هوش مصنوعی (AI) هستند؟
  ‌

تصویر تولید شده توسط هوش مصنوعی

آیا تا به حال عبارت “هوش مصنوعی” را شنیده‌اید اما مطمئن نیستید دقیقاً به چه معناست؟ تصور شما از هوش مصنوعی ممکن است متأثر از داستان‌های تخیلی و فیلم‌های سینمایی هوش مصنوعی باشد، جایی که AI به صورت ربات‌های هوشمند و اغلب تهدید کننده زندگی بشریت به تصویر کشیده شده‌ است. اما در واقعیت این فناوری پیشرفته چیست؟ در این مقاله به مفهوم واقعی هوش مصنوعی و به بررسی کاربردهای عملی آن در دنیای واقعی می‌پردازیم. همراه ما باشید تا با مفهوم AI و تأثیر آن بر زندگی روزمره بشر به طور عمیق‌تری آشنا شوید.

هوش مصنوعی چیست؟

خیلی از افراد با شنیدن واژه هوش مصنوعی تصور می‌کنند، هوش مصنوعی همان ربات‌های بی احساسی هستند که قرار است در آینده جای انسان‌ها را بگیرند. مسئول این نوع تفکر به احتمال زیاد فیلم های علمی و تخیلی است اما واقعیت با آنچه که تصور می‌شود تفاوت دارد. هوش مصنوعی یا AI در واقع تکنولوژی است که به نحوی قابلیت تفکر دارد. البته این قابلیت تفکر با چیزی که ما به عنوان تفکر انسانی می‌شناسیم تا حد زیادی تفاوت دارد، اما در حقیقت سعی دارد تا از آن تقلید کند.
به شبیه سازی فرآیندهای هوش انسانی توسط برنامه‌های کامپیوتری، هوش مصنوعی می‌گویند. همزمان با افزایش هیجان هوش مصنوعی در کشور شاهد این هستیم که شرکت‌ها به دنبال چگونگی استفاده هوش مصنوعی در محصولات و خدمات آنها آن را خود هستند.

‌

‌امروزه شاید هوش مصنوعی به آن شکلی که تصور می‌کنیم وجود نداشته باشد اما باز هم بسیاری از کارهایی که روزانه انجام می‌دهیم، مانند جستجوی اینترنت یا گشت و گذار در صفحات شبکه‌های اجتماعی و غیره، همه متاثر از هوش مصنوعی است و در حقیقت در این مواقع داریم از آن استفاده می‌کنیم. انقدر این استفاده نا ملموس است و به آن عادت کرده‌ایم که در آن لحظه حس نمی‌کنیم که داریم از هوش مصنوعی استفاده می‌کنیم. دلیل اصلی آن این است که نمی‌دانیم هوش مصنوعی واقعا چیست و چه کارهایی انجام می‌دهد. از آنجایی که آینده از آن هوش مصنوعی خواهد بود بهتر است به جای نگران بودن در مورد هوش مصنوعی یاد بگیریم که چه کارهایی را می‌توانیم با آن انجام دهیم و اطلاعاتمان را در این زمینه بیشتر کنیم. پس بیایید از ابتدا ببینیم هوش مصنوعی چیست.

زبان برنامه نویسی هوش مصنوعی چیست؟

هوش مصنوعی نیازمند سخت افزار و نرم افزار تخصصی برای نوشتن و آموزش الگوریتم‌های یادگیری ماشین است. هیچ زبان برنامه نویسی به طور انحصاری در هوش مصنوعی استفاده نمی‌شود، اما پایتون (Python)، آر (R)، جاوا (Java)، سی++ (++C) و جولیا (Julia) جزء زبان‌های محبوب در بین توسعه دهندگان هوش مصنوعی هستند.

تعریف هوش مصنوعی

هنوز تعریف دقیقی که تمامی دانشمندادن بر روی آن توافق داشته باشند از هوش مصنوعی ارائه نشده ولی اکثر تعریف‌ها را می‌توان به شکل زیر دسته بندی کرد.

1. مانند انسان فکر می‌کند
2. منطقی فکر می‌کند
3. مانند انسان عمل می‌کند
4. منطقی عمل می‌کند

دو تعریف اول مربوط به فرآیندهای تفکر و استدلال است، در حالی دو تعریف دیگر با رفتار سر و کار دارند.

تعریف ساده‌ای از هوش مصنوعی

هوش مصنوعی یا artificial intelligence شاخه ای از علوم رایانه است که هدف اصلی آن تولید ماشین‌های هوشمندی است که توانایی انجام وظایفی که نیازمند به هوش انسانی است را داشته باشد. هوش مصنوعی در حقیقت نوعی شبیه سازی هوش انسانی برای کامپیوتر است و منظور از هوش مصنوعی در واقع ماشینی است که به گونه ای برنامه نویسی شده که همانند انسان فکر کند و توانایی تقلید از رفتار انسان را داشته باشد. این تعریف می تواند به تمامی ماشین هایی اطلاق شود که بگونه‌ای همانند ذهن انسان عمل می‌کنند و می‌توانند کارهایی مانند حل مسئله و یادگیری داشته باشند.

تفاوت ربات‌ها با هوش مصنوعی در چیست؟

ربات‌ها ممکن است هوش مصنوعی داشته باشند، اما هر رباتی مصداقی از هوش مصنوعی نیست. ربات‌ها می‌توانند تنها اجسام مکانیکی باشند که برای انجام وظایف خاصی برنامه‌ریزی شده‌اند، در حالی که هوش مصنوعی می‌تواند در داخل ربات‌ها یا برنامه‌ها وجود داشته باشد.

اهداف هوش مصنوعی

اساس هوش مصنوعی آن است که هوش انسان و طریق کار آن به‌گونه‌ای تعریف شود که یک ماشین بتواند آن را به راحتی اجرا کند و وظایفی که بر آن محول می‌شود را به درستی اجرا کند. هدف هوش مصنوعی در حقیقت بر سه پایه استوار است:

1. یادگیری
2. استدلال
3. درک

هوش مصنوعی (AI) شاخه گسترده ای از علوم رایانه است که مربوط به ساخت ماشین های هوشمند با توانایی انجام وظایفی است که معمولاً به هوش انسان نیاز دارند. هوش مصنوعی یک علم میان رشته ای با چندین رویکرد است ، اما پیشرفت در یادگیری ماشین و یادگیری عمیق باعث ایجاد تغییر الگوی تقریباً در هر بخش از صنعت فناوری می شود.

تاریخچه هوش مصنوعی

تاریخچه هوش مصنوعی به سال های جنگ جهانی دوم بر می‌گردد. زمانی که نیروهای آلمانی برای رمز نگاری و ارسال ایمن پیام ها از ماشین enigma استفاده می کردند و دانشمند انگلیسی، آلن تورینگ در تلاش برای شکست این کدها برآمد. تورینگ به همراه تیمش ماشین bombe را ساختند که enigma را رمز گشایی می کرد. هر دو ماشین enigma و bombe پایه های یادگیری ماشینی (machine learning) هستند که یکی از شاخه های هوش مصنوعی یا همان Artificial intelligence می‌باشد. تورینگ ماشینی را هوشمند می‌دانست که بدون اینکه به انسان حس صحبت با ماشین را بدهد، با او ارتباط برقرار کند و این مسئله پایه علم هوش مصنوعی است یعنی ساخت ماشینی که همانند انسان فکر، تصمیم گیری و عمل کند.

‌

رفته رفته با پیشرفت فناوری و سایر سخت افزارهای مورد نیاز برای توسعه هوش مصنوعی، ابزار هوشمند و سرویس‌های هوشمندی به بازار عرضه شدند که از هوش مصنوعی در بسیاری از فرآیندهایشان استفاده می‌کردند. بسیاری از سرویس‌های معروفی همانند موتورهای جستجو، ماهواره‌ها و غیره از هوش مصنوعی استفاده می‌کردند. با معرفی گوشی‌های هوشمند و پس از آن گجت‌های هوشمند، هوش مصنوعی گام بلندی را برای ورود به زندگی انسان‌های پشت سر گذاشت. از این زمان به بعد هوش مصنوعی برای انسان‌ها جلوه کاربردی تری پیدا کرد و انسان‌ها بیشتر با واژه هوش مصنوعی و کاربردهای آن آشنا شدند.

تفاوت هوش مصنوعی و برنامه نویسی

ما در برنامه نویسی ورودی‌های معلوم و مشخص دازیم و با استفاده از دستورات شرطی مانند if و else میتوانیم معادلات را حل کنیم و به نتیجه‌ی دلخواه برسیم ولی مسائلی که با هوش مصنوعی حل می‌شوند از تنوع ورودی زیادی بهرمند هستند به همین دلیل نمی‌توان با برنامه نویسی معمولی تمام جنبه‌ها را پوشش داد مثل یک سیستم تبدیل صدا به متن یا تشخیص چهره که داده‌های ورودی آنها بسیار متنوع هستند به همین دلیل مجبور به استفاده از مدل‌های هوش مصنوعی برای انجام این کارها هستیم

در مقاله‌ای دیگر به صورت کامل به مهم‌ترین تفاوت‌های هوش مصنوعی و برنامه نویسی اشاره کردیم برای خواندن مقاله “تفاوت هوش مصنوعی و برنامه نویسی” بر روی عنوان مقاله کلیک کنید.

شاخه های هوش مصنوعی

هوش مصنوعی یک علم بسیار گسترده و پیچیده است که شاخه‌های متعددی دارد؛ شاخه‌های هوش مصنوعی عبارتند از:

1. سیستم خبره (Experts Systems)
2. رباتیک (Robotics)
3. یادگیری ماشین (Machine Learning)
4. شبکه عصبی (Neural Network)
5. منطق فاری (Fuzzy Logic)
6. پردازش زبان طبیعی (Natural Language Processing)

سطوح مختلف هوش مصنوعی

یک سیستم هوش مصنوعی بر اساس آن چه که از دنیای بیرون درک می‌کند و می‌تواند به آن پاسخ دهد، دارای سه سطح می‌باشد. هوش مصنوعی محدود، عمومی و سوپر هوش مصنوعی. در ادامه هر کدام را به تفصیل توضیح می‌دهیم.

در مقاله‌ای دیگر انواع هوش مصنوعی را معرفی کردیم برای کسب اطلاعات بیشتر به این مقاله مراجعه کنید.

‌

هوش مصنوعی محدود (artificial narrow intelligence)

در تاریخچه هوش مصنوعی ، هوش مصنوعی محدود بسیار زودتر از انواع دیگر هوش مصنوعی پدید آمده است. این روزها نمونه های هوش مصنوعی محدود زیاد است. برای مثال رایانه‌هایی که در بازی های پیچیده‌ای مانند شطرنج ، تصمیم گیری هوشمندانه در زمینه تجارت و انواع دیگر کارهای مهم توانسته‌اند بهتر از انسان عمل کنند نمونه‌هایی از هوش مصنوعی محدود هستند. زمانی که در مورد هوش مصنوعی محدود صحببت می‌کنیم منظورمان سیستم‌های هوشمندی است که در انجام دادن یک وظیفه (task) به خصوص بهتر از انسان عمل می‌کنند. برای مثال سیستم هوشمندی که می‌تواند به صورت خودکار گفتار را به نوشتار تبدیل کند یا سیستم‌های تشخیص چهره که قادرند هویت یک فرد را حتی در شلوغی و سیل عظیمی از جمعیت تشخیص دهند. اگر بخواهیم برخی از کاربرد‌های هوش مصنوعی محدود را مثال بزنیم، عبارتند از:

• اتومبیل های خودران که به کمک هوش مصنوعی یاد می‌گیرند که چگونه رانندگی کنند.
• سیستم‌های پردازش تصویر و تشخیص چهره که می‌توانند کارهای بسیاری را انجام دهند و عملیات تشخیص هویت افراد را انجام دهند.
• سیستم‌های هوش مصنوعی که به انجام فرآیندهای مالی در بانک‌ها و سایر کسب و کارهای مالی کمک می‌کند.
• دستیارهای هوشمند که بر اساس نیازهایتان به شما کمک می‌کنند و حتی پروازها و هتل هایتان را از قبل رزرو می‌کنند.
• و غیره

هوش مصنوعی عمومی (Artificial General Intelligence)

منظور از هوش مصنوعی عمومی ماشینی است که می‌تواند دنیای اطراف خود را همانند یک انسان درک کند و دارای ظرفیت و گنجایش مشابه برای انجام فعالیت‌ها و وظایفی است که یک انسان به طور معمول آن‌ها را انجام می‌دهد. در حال حاضر هوش مصنوعی عمومی وجود ندارد اما رد پای آن را می‌توانیم در داستان های دارای ژانر عملی-تخیلی مشاهده کنیم. از نظر تئوری یک هوش مصنوعی عمومی می‌تواند هم سطح انسان فعالیت کند و یا حتی در زمینه‌هایی مانند حافظه و غیره از او بهتر عمل کند.

‌

با این سطح از آگاهی و دانش یک ماشین می‌تواند تمام کارهایی که زمانی بر انسان محول می‌شد را بدون نیاز به وجود انسان انجام دهد و با گذشت زمان بیشتر ماشین‌های دارای هوش مصنوعی عمومی می‌توانند در بسیاری از زمینه‌ها جای انسان را پر کنند. خاتمه دادن به نیاز حضور نیروی انسانی در بسیاری از کارها و استفاده از تکنولوژی هوش مصنوعی عمومی یا کامل می‌تواند مانند هر تکنولوژی دیگری هر دو جنبه مثبت و منفی در زندگی اجتماعی و فردی انسان‌ها داشته باشد. اما با همه‌ی این‌ها وجود آن بسیار مفید و در عین حال اجتناب ناپذیر خواهد بود. به کمک هوش مصنوعی عمومی که دارای توانایی‌ها و ظرفیت‌های زیادی برای کمک به بشریت می‌باشد، بسیاری از مشکلاتی انسان امروزی با آن سر و کله می‌زند، همانند تغییرات شدید آب و هوایی، حل خواهد شد.

سیستم‌های هوش مصنوعی عمومی می‌تواند از کارهای عادی تا کارهای بسیار مهم و خطیر را به بهترین شکل انجام دهند. در سطح عمومی آن‌ها می‌توانند کارهایی مثل رانندگی، دستیار شخصی هوشمند با توانایی درک همه‌ی نیازهای کاربر، یک دستیار پزشک و یا سیستم تشخیص بیماری و غیره باشد. در سطوح بالا این سیستم‌ها می‌توانند کارهایی را انجام دهند که به زندگی و امنیت و جان انسان‌ها بستگی دارد و می‌توانند به خوبی از پس چنین کارهایی بر بیایند.

سوپر هوش مصنوعی(Artificial Super Intelligence)

سوپر هوش مصنوعی در واقع عبارتی است که برای هوش مصنوعی استفاده می‌شود که سطح هوش و درک انسانی را پشت سر گذاشته و به نوعی دارای هوش فرا بشری خواهد شد. تا به حال هنوز هیچ جامعه‌ای نتوانسته به سوپر هوش مصنوعی دست پیدا کند. در حقیقت رسیدن یا نرسیدن و یا حتی زمان رسیدن به آن در حاله‌ای از ابهام می‌باشد. هم چنین این مسئله که چنین هوش مصنوعی چه کارهایی انجام می‌دهد و یا این مسئله که آیا قرار است تهدیدی برای بشر باشد یا فرصتی برای او، هم مبهم است و بسیاری از صاحب نظران نظرات بسیار متفاوتی را در این مورد دارد وبحثی داغ بین صاحبان غول‌های تکنولوژی می‌باشد. برای رسدن به این سطح از هوش مصنوعی، یک سیستم هوشمند باید تست تورینگ را پشت سر گذاشته باشد و هیچ ماشینی تا به حال به سطحی از درک و شعور و وسعت دانش یک انسان بالغ نرسیده است که از این تست سر بلند بیرون آمده باشد.

تفاوت هوش مصنوعی محدود و عمومی و سوپر هوش مصنوعی در چیست؟

هوش مصنوعی محدود (ضعیف) جایی است که ما در حال حاضر در آن قرار داریم و هوش مصنوعی عمومی آینده ای است که می‌خواهیم به آن برویم و سوپر هوش مصنوعی آینده‌ای است که برای هوش مصنوعی می‌بینیم که حاصل تکامل و هوشمند شدن هوش مصنوعی است.

هوش مصنوعی محدود به این معنا است که در آن سیستم هوش مصنوعی میزان خاصی از هوش را در یک زمینه خاص به کار ببرد. در حقیقت این سیستم هنوز یک کامپیوتر است اما یک کامپیوتری که در برخی از زمینه‌ها هوشمندتر از انسان عمل می‌کند.

معنای هوش مصنوعی عمومی بسیار پیچیده‌تر است. این واژه به سیستمی اطلاق می شود که می‌توانند همانند یک انسان هر کاری را بکه به او محول می‌شود را انجام دهد. ایده آل هوش مصنوعی عمومی آن است که بتواند به درک تجربی و شناخت کلی از محیط هایی که در آن قرار می‌گیرد داشته باشد و هم چنین بتواند داده‌ها و اطلاعاتی که به او داده می‌شود را با سرعتی چند برابر انسان پردازش نماید. از این رو می‌توانیم بگوییم که سیستم‌های هوش مصنوعی عمومی در بعد دانش ، توانایی شناختی و سرعت پردازش از انسان‌ها قوی‌تر عمل خواهند کرد نکته مهم این است که این سیستم زاده مغز و علم بشر است.

سوپر هوش مصنوعی همان طور که گفته شد زمانی است که هوش مصنوعی به فراتر از توانایی‌های انسان دست خواهد یافت. این سیستم می‌تواند دارای قدرت‌هایی باشد که یک انسان از داشتن آن نحروم است. رسیدن به این سیستم در اثر تکامل یافتن هوش مصنوعی عمومی اتفاق خواهد افتاد و ساخت آن هم می‌تواند به دست بشر باشد و یا اینکه می‌تواند به دست سیتستم‌های هوشمندی باشد که به تکامل دست یافته‌اند.

هوش مصنوعی چگونه آموزش می‌بیند؟

امروزه سیستم‌های هوش مصنوعی به کمک یادگیری ماشین و یادگیری عمیق هوشمند می‌شوند و می‌توانند یاد بیرند و آموزش ببینند. در ادامه هر کدام را معرفی می‌کنیم.

یادگیری ماشین

یادگیری ماشین (Machine Learning) یکی از زیر مجموعه های هوش مصنوعی است که به سیستم ها این امکان را می دهد تا به صورت خودکار یادگیری و پیشرفت داشته باشند بدون اینکه نیاز باید تا یک برنامه نویسی مخصوص به آن یادگیری خاص را انجام داد. تمرکز اصلی یادگیری ماشینی بر توسعه برنامه‌هایی است که بتوانند با دسترسی به داده‌ها، به طور خودکار از آن‌ها برای یادگیری خود سیستم استفاده کنند.

در یادگیری ماشین فرآیند یادگیری با مشاهدات یا داده ها آغاز می شود و سیستم از مثال ها، تجارب مستقیم و یا دستور العمل ها و.. استفاده می‌کند تا به یک الگو مشخص برسد و بر اساس آن الگو شروع به تصمیم گیری و حل مسئله کند. هدف اصلی یادگیری ماشین آن است که به کامپیوتر اجازه بدهیم که بدون دخالت و کمک انسان به طور اتوماتیک یادگیری داشته باشند و بتواند بر اساس مشاهدات و داده‌ها رفتار خود را تنیم کند.

الگوریتم های بسیار مختلفی برای یادگیری ماشین وجود دارد و هر روزه صدها الگوریتم جدید نیز در این زمینه تولید می‌شوند. به طور معمول این الگوریتم‌ها به وسیله سبک یادگیری (learning style) (مانند یادگیری نظارت شده، یادگیری بدون نظارت، یادگیری نیمه نظارت) و یا با توجه به شباهتشان در فرم و عملکرد ( مانند طبقه بندی، برگشت، درخت تصمیم گیری، دسته کردن، یادگیری عمیق و…) گروه بندی می شوند. صرف نظر از هر دو گروه‌بندی، تمام الگوریتم های یادگیری ماشین معمولا در زمینه‌های زیر فعالیت می‌کنند:

• نمایش: مجموعه ای از طبقه بندی کننده ها یا زبانی که کامیوتر آن را می فهمد.
• ارزشیابی: همچنین معروف به عملکرد هدف/نمره دهی.
• بهینه سازی: روش جست و جو؛ اغلب طبقه بندی کننده ای با بالاترین امتیاز.

هدف اساسی الگوریتم‌های یادگیری ماشین تفسیر موفقیت آمیز داده‌ها و تعمیم یادگیری‌ها به فراتر از نمونه‌های آموزش داده شده است.

یادگیری عمیق

یادگیری عمیق نوعی از یادگیری ماشین و هوش مصنوعی است که در واقع از روشی که ذهن انسان برای یادگیری موضوع خاصی به کار می‌گیرد، تقلید می‌کند. این نوع از یادگیری یکی از عناصر مهم در علم داده می‌باشد که شامل آمار و مدل سازی پیش بینی است. یادگیری عمیق برای دانشمندان داده که وظیفه جمع آوری ، تجزیه و تحلیل و تفسیر مقادیر زیادی از داده ها را دارند، بسیار کاربردی است و روند تحلیل و تفسیر داده‌ها را سریعتر و آسان تر می کند.

به نوعی می توان گفت یادگیری عمیق در واقع همان یادگیری ماشین است به گونه ای که در سطح کارهای پیچیده، نمایش یا انتزاع، عمل یادگیری را برای یک سیستم هوش مصنوعی انجام می‌دهد و به این صورت ماشین درک بهتری از واقعیت های وجودی پیدا می‌کند و می تواند الگوهای مختلف را شناسایی کند. در ساده ترین سطح، یادگیری عمیق را می توان راهی برای خودکار سازی تجزیه و تحلیل پیش بینی‌ها دانست.

برای شناسایی نحوه کار کرد یادگیری عمیق باید با شبکه‌های عصبی آشنا باشید. این نوع از یادگیری در واقع همانند یادگیری به وسیله شبکه‌های عصبی هستند که دارای لایه پنهان زیادی می‌باشند و هر چقدر در این لایه ها جلو تر بروید به مدل های پیچیده‌تر و کامل‌تری می‌رسید.

دسته بندی سیستم‌های هوش مصنوعی

آرنت هینتز، استادیار زیست شناسی تلفیقی و علوم کامپیوتر دانشگاه ایالتی میشیگان، هوش مصنوعی را به چهار دسته کلی تقسیم بندی می کند. این دسته بندی شامل سیستم هایی که امروزه وجود دارند تا سیستم های احساسی که هنوز وجود ندارند را در بر می‌گیرد. این دسته ها به شرح زیر هستند:

‌

نوع اول: ماشین های انفعالی

نمونه این دسته deep blue است که یک برنامه شطرنج بود که در دهه 1990 توانست گری کاسپاروف، قهرمان شطرنج جهان را شکست دهد. deep blue می توانست مهره های روی هر خانه شطرنج را شناسایی کند و حرکت های پیش رو را پیش بینی کند. مشکل برنامه آن بود که نمی توانست تجربه های قبلی خود را به یاد بسپارد و از آن برای حرکت های آینده اش استفاده کند. این برنامه هربار تمام حرکت های استراتژیک ممکن خود و رقیب را بررسی و آنالیز می کرد و بهترین آن ها را انتخاب می کرد. این نوع از هوش مصنوعی و برنامه های این چنینی برای هدف های محدودی قابل استفاده هستند و نمی توانند به راحتی در موقعیت های دیگری کاربرد داشته باشند.

نوع دوم: حافظه محدود

این سیستم هوش مصنوعی برعکس قبلی می تواند از تجارب گذشته برای تصمیمات آینده اش استفاده کند. برخی از کارکرد های تصمیم گیری در ماشین های خود ران از این نوع طراحی هستند. این نوع ماشین ها از مشاهداتشان برای تصمیماتی که در آینده ای نه چندان دور می خواهند بگیرند استفاده می کنند. مثلا اینکه لاینی که در آن در حال رانندگی هستند را عوض کنند. البته این نوع مشاهدات و تجربیات به صورت همیشگی ذخیره نمی شوند.

نوع سوم: تئوری ذهن

این نوع از هوش مصنوعی هنوز وجود ندارد اما اساس این عبارت روانشناختی به تمامی اعتقادات و دانش ها، آرزوها و آمال و نیت هر فرد بر می گردد و تاثیری که هر کدام از آن ها بر تصمیم گیری یک فرد دارد. این هوش مصنوعی قادر به درک و آنالیز این نوع از تصمیم گیری ها می باشد.

نوع چهارم: خود آگاهی

در این دسته سیستم هوش مصنوعی آگاهی از خود و هوشیاری وجود دارد. ماشین های دارای خود آگاهی می توانند بفهمند که در چه سطح و حالتی هستند و می توانند از اطلاعاتی که بدست می آورند احساسات دیگران را نتیجه گیری کنند. البته این نوع از هوش مصنوعی نیز همانند مورد سوم هنوز وجود ندارد.

آیا رباتیک همان هوش مصنوعی است؟

رباتیک در حقیقت حوزه ای از علم و تکنولوژی است که با ربات ها سر و کار دارد و به طور کلی می‌توان گفت ربات‌ها ماشین‌هایی هستند که برای انجام یک سری کارها به صورت اتوماتیک یا نیمه اتوماتیک، از قبل برنامه ریزی شده‌اند. رباتیک علمی است که با طراحی، ساخت و برنامه نویسی انواع ربات‌ها سر و کار دارد و تنها بخش کوچکی از زیر مجموعه آن است که به هوش مصنوعی مربوط می شود و با آن ادغام شده و تشکیل ربات های دارای هوش مصنوعی را می دهد. هوش مصنوعی نیز زیر مجموعه‌ای از علوم کامپیوتر است که به تولید برنامه‌هایی می‌پردازد که وظایفی که نیاز به هوش انسانی دارد را انجام دهند. الگوریتم های هوش مصنوعی دارای یادگیری، درک، حل مسئله، درک زبان طبیعی و یا استدلال منطقی می باشند.

از هوش مصنوعی در دنیا کاربردهای متنوع و فراوانی دارد و این تکنولوژی در زمینه‌های مختلفی برای اتوماتیک کردن و یا هوشمند کردن فرآیندها استفاده می‌شود. برای مثال موتور جستجوگر گوگل از هوش مصنوعی در جستجو ایش استفاده می‌کند تا بهترین و نزدیک‌ترین نتیجه به آن چه که کاربر می‌خواهد را پیدا کند. الگوریتم‌های هوش مصنوعی تنها به منظور کنترل ربات‌ها ساخته نشده‌اند. در واقع زمانی که از هوش مصنوعی برای کنترل یک ربات استفاده می‌کنیم، در حقیقت این هوش مصنوعی تنها یک بخشی از سیستم رباتیکی بزرگتری است که این سیستم بزرگ‌تر خود شامل سنسورها، فعال کننده‌ها و برنامه نویسی‌هایی است که هوش مصنوعی در آن دخیل نمی‌باشد. هوش مصنوعی و رباتیک دو علم کاملا جدا از هم هستند و اصلا به یکدیگر شباهتی ندارند و تنها در برخی از بخش‌ها به منظور هوشمند شدن ربات‌ها از هوش مصنوعی استفاده می‌شود.

در مقاله‌ای دیگر به موضوع “تفاوت هوش مصنوعی با رباتیک” پرداخته‌ایم برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد اینکه رباتیک و هوش مصنوعی چه تفاوتی با یکدیگر دارند این مقاله را مطالعه کنید.

کاربرد هوش مصنوعی در کسب و کارهای مختلف

‌

از این علم می توان در کسب و کارهای مختلف استفاده کرد و در هر کسب و کاری منفعت های بسیاری را به همراه خواهد داشت. در ادامه به چند نمونه از این کاربرد ها در هر حوزه می پردازیم:

هوش مصنوعی در حوزه سلامت

مهم ترین نکته در این حوزه بهبود نتایج بیماران و در عین حال کاهش هزینه است. شرکت های فعال در حوزه سلامت می خواهند با استفاده از یادگیری ماشین، روند تشخیص و درمان را بهتر و سریعتر انجام دهند. یکی از شناخته شده ترین فناوری ها در این زمینه سیستم IBM Watson است. این سیستم زبان طبیعی را درک می کند و قادر به پاسخگویی به سوالاتی که از آن پرسیده می شود است. این سیستم تمام اطلاعات مربوط به بیمار از منابع موجود را استخراج می کند تا یک فرضیه ایجاد کند و پس از اطمینان آن را ارائه می دهد. سایر برنامه هایی که هوش مصنوعی دارند مانند چت بات ها، می توانند به بیماران برای برنامه ریزی قرار ملاقات، پاسخ به پرسش ها، صدور صورت حساب کمک کنند و یا به صورت یک دستیار سلامت مجازی به فرد بازخوردهای پزشکی ارائه دهد.

هوش مصنوعی در حوزه کسب و کار

برای کارها و فرآیندهای بسیار تکراری که در هر کسب و کار توسط انسان ها انجام می شود، می توان از فرآیندهای اتوماسیون رباتیک استفاده کرد. الگوریتم های یادگیری ماشین می توانند با analytics و CRM ادغام شوند تا با کشف اطلاعات لازم، بهتر به مشتریان خدمت کنند. از چت بات ها نیز می توان برای ارائه خدمات فوری به مشتریان در وب سایت نیز استفاده کرد.

هوش مصنوعی در حوزه آموزش و پرورش

هوش مصنوعی در این حوزه می تواند به خودکار شدن نمره دهی و درجه بندی دانش آموزان کمک کند و به معلمان زمان بیشتری بدهد. هوش مصنوعی می تواند دانش آموزان را ارزیابی کند و با نیازهای آن ها سازگار باشد و با هر فرد متناسب با سرعت او کار کند. سیستم های مربی هوش مصنوعی می توانند پشتیبانی بیشتری به دانش آموزان ارائه دهند و اطمینان حاصل کنند که روند آموزش آن ها در راه درستی قرار دارد. Artificial intelligence می تواند نحوه یادگیری و مکان یادگیری دانش آموزان را تغییر دهد و حتی برخی از معلمان او را عوض کند.

هوش مصنوعی در حوزه اقتصاد

سیستم های هوش مصنوعی در برنامه های مالی شخصی، مانند Mint یا Turbo Tax، می توانند اطلاعات مالی شخصی هر فرد را جمع آوری کنند و به آن ها مشاوره مالی دهند. از برنامه های دیگر مانند IBM Watson حتی در روند خرید خانه نیز می توان استفاده کرد. امروزه نرم افزارها در وال استریت بخش عظیمی از معاملات را انجام می دهند.

هوش مصنوعی در حوزه قانون و قضا

روند کشف اسناد و مدارک غالبا برای انسان ها بسیار سخت است. اتوماسیون و هوش مصنوعی می تواند به این فرآیند کمک کرده و کارآمدتر از زمان استفاده کند. استارتاپ ها در حال ساخت دستیارهای رایانه ای هستند که پرسش و پاسخ ها را غربال می کند و می توانند با بررسی و طبقه بندی و یک بانک اطلاعاتی ، سؤالات برنامه ریزی شده در زمینه هستی شناسی را پاسخ دهد.

‌

هوش مصنوعی در حوزه تولید

این زمینه ای است که ربات ها هرچه تمام تر می توانند کار را به گردش دربیاورند. ربات های صنعتی می توانند تک تک وظایف محول شده را به طور کامل انجام دهند و جدا از کارکنان انسانی فعالیت کنند.

هوش مصنوعی در برقراری امنیت

از هوش مصنوعی و تکنولوژی پردازش تصویر در برقراری امنیت، ردیابی مجرمان، پیدا کردن هویت خلافکاران و… استفاده می‌شود. این سیستم‌ها قادرند با استفاده از هوش مصنوعی چهره افراد مختلف، موجودیت اشیاء و … را تشخیص دهند و هنگام مشاهده انجام تخلفات یا عملی مجرمانه آن را تشخیص داده و به نهاد مربوطه هشدار دهد.

هوش مصنوعی و تفسیر داده‌ها

کلان داده یا بیگ دیتا (Big Data) عبارتی است که برای توصیف مقادیر بزرگی از داده (اعم از داده های ساختار یافته و بدون ساختار) استفاده می‌شود. از کلان داده ها می‌توان برای استخراج اطلاعات مورد نیاز برای تصمیم گیری‌های مهم و حیاتی استفاده کرد و حرکات استراتژیک و حساس را با دقت بیشتری اجرا نمود. یک دانشمند داده به کمک کلان داده‌ها نه تنها قادر به تجزیه و تحلیل نیازهای افراد می‌باشد بلکه از قوانین حاکم بر بازارها و روندهای مختلف نیز اطلاع می‌یابد. تحلیل مقادیر زیادی داده، بدون هیچ گونه سیستم هوشمند و تنها به وسیله انسان امکان پذیر نیست. زیرا هم حجم داده بسیار گسترده است و هم هر روز بر میزان این حجم افزوده می‌شود. بنابراین مشخص است که با استفاده از هوش مصنوعی در تفسیر کلان داده‌ها است که به بسیاری از مفاهیم جدید می‌رسیم که نتیجه‌اش قابلیت متحول کردن بخش عظیمی از جامعه و زندگی انسان‌ها را دارد.

چالش‌های هوش مصنوعی

به کارگیری هوش مصنوعی نه تنها در ایران بلکه در بسیاری از کشورهای پیشرفته با چالش‌های متعددی مواجه است. چالش عمده ای که کسب و کارها در به کارگیری هوش مصنوعی با آن سر و کار دارند مربوط به افراد و نیروی انسانی، داده‌ها و اطلاعات مورد نیاز و یا ترجیحات و ترازهای تجاری می باشد. در ادامه هر کدام از این چالش‌ها را به طور مختصر بررسی می‌کنیم.

چالش‌های مربوط با داده‌ها و اطلاعات

مشکل مربوط به داده ها احتمالا یکی از مسائلی است اکثر شرکت ها با آن درگیر خواهند بود. هر سیستم هوش مصنوعی به اندازه داده‌هایی که به آن داده می‌شود عملکرد خوبی خواهد داشتدر حقیقت داده عنصر اصلی مورد نیاز تمام راه حل‌هایی است که هوش مصنوعی قرار است پیش روی یک کسب و کار قرار دهد. برخی از مشکلات مربوط به داده و جمع آوری آن عبارتند از:

• چگونگی کیفیت و کمیت داده ها
• برچسب داده ها
• قابل فهم و شرح بودن
• Case-specific بودن فرآیند آموزش
• جانب داری
• مقابله با خطاهای مدل ها

چالش‌های مربوط به افراد و نیروهای انسانی

دو مشکل عمده در رابطه با افراد برای به کارگیری هوش مصنوعی وجود دارد و این دو مشکل یکی نبود درکی از هوش مصنوعی در بین افراد غیر متخصص و کارمندان یک شرکت است و دیگری کمبود متخصصان هوش مصنوعی در حوزه هر کسب و کار می باشد. به کارگیری هوش مصنوعی در یک کسب و کار تا حد زیادی نیاز به مدیریتی آشنا با هوش مصنوعی و درک آن تکنولوژی دارد. متاسفانه هنوز بسیاری از افراد به هوش مصنوعی به صورت یک افسانه نگاه می‌کنند و انتظارات غیر علمی و تا حدی تخیلی از آن دارند و نمی‌دانند که هوش مصنوعی چه تحولی را می‌تواند در کسب و کار آن‌ها ایجاد کند.

چالش‌های درون سازمانی و سیاست‌های درونی هر کسب و کار

در هر کسب و کارو سازمانی برای به کارگیری هوش مصنوعی چند مشکل عمده وجود دارد که ناشی از سیاست‌های داخلی سازمان و تصمیمات درون سازمانی است. این چالش‌ها عبارتند از:

• کمبود ترازهای بیزینسی
• دشواری در ارزیابی
• چالش های ادغام کسب و کار و هوش مصنوعی با یکدیگر
• مسائل حقوقی

برای مطالعه مطالب بیشتر در زمینه هوش مصنوعی و کاربردهای آن به بلاگ عامر اندیش مراجعه کنید.

هوش مصنوعی یا Artificial Intelligence چیست؟

هوش مصنوعی یا artificial intelligence شاخه ای از علوم رایانه است که هدف اصلی‌اش آن است که ماشین‌های هوشمندی تولید کند که توانایی انجام وظایفی که نیازمند به هوش انسانی است را داشته باشد. هوش مصنوعی در حقیقت نوعی شبیه سازی هوش انسانی برای کامپیوتر است و منظور از هوش مصنوعی در واقع ماشینی است که به گونه ای برنامه نویسی شده که همانند انسان فکر کند و توانایی تقلید از رفتار انسان را داشته باشد.

انواع هوش مصنوعی چیست؟

1. ماشین های انفعالی مثل حریف کامپیوتری در بازی شطرنج 2. حافظه محدود مثل اتومبیل خودران 3. تئوری ذهن مثل قابلیت درک احساسات انسانی 4.خود آگاهی به معنی توانایی خودکار بهبود عملکرد خود

در هوش مصنوعی از چه فناوری های استفاده می‌شود؟

1. یادگیری ماشین به معنی قابلیت آموزش به یک ماشین است 2. یادگیری عمیق به معنی شبیه‌سازی کردن شبکه‌های عصبی مغز انسان است

هوش مصنوعی چه کمکی به کسب و کارهای مختلف می‌کند؟

1. آموزش و پرورش کمک به خودکار شدن نمره دهی و درجه بندی دانش آموزان 2. برقراری امنیت با کمک پردازش تصویر می‌تواند به ردیابی مجرمان و پیدا کردن هویت خلافکاران کمک کند 3. تفسیر داده‌ها و استخراج اطلاعات مورد نیاز از داده های ساختار یافته و بدون ساختار 4. سلامت کمک به روند تشخیص و درمان

آیا رباتیک همان هوش مصنوعی است؟

هوش مصنوعی و رباتیک دو علم کاملا جدا از هم هستند و اصلا به یکدیگر شباهتی ندارند و تنها در برخی از بخش‌ها به منظور هوشمند شدن ربات‌ها از هوش مصنوعی استفاده می‌شود.

ژانر در سینما

ژانر چیست؟

ژانر Genre در اصل اصطلاحی ادبی بوده که محتوای نوشتاری –داستان، رمان، شعر و… را با توجه به مشابهت‌هایی در فرم، محتوا، موضوع و عواملی از این دست طبقه‌بندی می‌کند. بعدها اصطلاح ژانر از ادبیات به هنرهای دیگر از جمله سینما و موسیقی –و در عصر جدید بازی‌های رایانه‌ای- تسری پیدا کرد. در این مجموعه طبعاً روی مفهوم ژانر در سینما متمرکز خواهیم شد.

ژانر واژه‌ای فرانسوی به معنای گونه، دسته یا رده است. در سینما از این واژه برای دسته‌بندی فیلم‌ها برپایه شباهت‌های موضوعی، داستانی و روایتی استفاده می‌شود. به‌زبان ساده فیلم‌های ژانری آثار تجاری بلندی‌اند که از راه تکرار و تنوع‌بخشی، داستان‌هایی آشنا را با شخصیت‌هایی آشنا و در موقعیت‌هایی آشنا تعریف می‌کنند. تماشاگران سینما می‌توانند با دانستن مبانی اولیه‌ ژانر فیلم‌های مورد پسند خود را برای تماشا انتخاب کنند، فیلمی را در چند جمله برای دیگران توصیف کنند و یا ویژگی‌ها و عناصر مشترک گروهی از فیلم‌ها را بشناسند.

اغلب فیلم‌های داستانی بر اساس موقعیت، موضوع، فضاسازی و فرم قابل شناسایی و دسته‌بندی در ژانرهای مختلف هستند. ژانر عبارت مبهمی است که تعریف ثابت و مرز روشنی ندارد. به‌ویژه در دهه‌های اخیر و فرارسیدن عصر پست مدرنیسم در سینما، بسیاری از فیلم‌ها را می‌توان متعلق به چند ژانر دانست. از این روست که مفهوم زیرژانر Sub Genre خلق می‌شود. در نهایت به‌نظر می‌رسد کلمه‌ ژانر بیش از آن‌که مفهومی موجود و حقیقی باشد، در میان تحلیل‌ها و نقدهای سینمایی مطرح می‌شود. اما این به‌معنای فقدان هویت مفهوم ژانر نیست. شما که مخاطب پیگیر و دائمی یک پلتفرم نمایش محصولات تصویری هستید، بعید است فیلمی را بدون توجه به ژانر آن برای تماشا انتخاب کنید. در حالی که ممکن است چیز زیادی درباره‌ تعاریف و مصداق‌های آن ژانر ندانید. ممکن است حال و هوای سینمای وسترن را دوست داشته باشید و فیلم‌هایی که از عناصر آشنای ژانر وسترن (مثلا دشت‌ و چمنزار، کلاه و لباس کابویی، اسب، هفت‌تیر، آدم‌های تک افتاده، تقابل خیر و شر بر بستر طبیعت و…) استفاده می‌کنند را بپسندید. اما بد نیست بدانید که اکنون فیلم‌های وسترن تنها در جغرافیای آمریکا و تاریخ قرن‌های هجدهم تا اوایل قرن بیستم نمی‌گذرند. یعنی آن تصور کلیشه‌ای و اولیه که در ذهن هریک از ما مخاطبان جدی سینما از مفهوم وسترن وجود دارد، در گذر زمان با تحولات و تغییرات قابل توجهی روبرو شده، فرم‌ها و شکل‌های ترکیبی تازه‌ای را ارائه می‌دهند.

چند ژانر داریم؟

در طبقه‌بندی ژانر بر مبنای تعاریف اندکی متفاوت، ارقام گاه متناقضی از تعداد ژانرهای شناخته شده سینمایی اعلام می‌شود. تعداد ژانرهای پذیرفته شده توسط نویسندگان و کارشناسان سینمایی از ۹ تا ۳۳ مورد برشمرده شده‌اند. اما با مقایسه دسته‌بندی‌های موجود توسط کارشناسان، می‌شود به ۱۶ ژانر موجود، زنده و فعال اشاره کرد. ژانرهایی که در این سلسله یادداشت‌ها هرهفته به یکی از آن‌ها می‌پردازم و ضمن ارائه‌ تعریفی اولیه از آن ژانر و زیرژانرهای مرتبط، ویژگی‌ها و مؤلفه‌های اصلی هریک را بررسی و نمونه‌های داخلی و خارجی هر ژانر را معرفی می‌کنم. امید که این یادداشت‌های هفتگی، به خواننده کمک کند تا دیدگاه عمیق و جدی‌تری از هر ژانر به‌دست آورد و هنگام انتخاب فیلم برای تماشا، به گزینه‌های آگاهانه‌تری برسد.

در این مسیر ژانرهای یاد شده در ادامه را بررسی خواهیم کرد: ۱-اکشن ۲-تریلر ۳-کمدی ۴-درام ۵-فانتزی ۶-تاریخی ۷-ترسناک ۸-علمی-تخیلی ۹-ماجراجویی ۱۰-وسترن ۱۱-جاده‌ای ۱۲-نوآر ۱۳-موزیکال ۱۴-جنگی ۱۵-زندگی‌نامه‌ای ۱۶-معمایی.

ژانر کمدی | Comedic Genre

اگر به اولین تصاویر متحرک ثبت شده توسط برادران لومیر استناد کنیم، کمدی می‌تواند قدیمی‌ترین ژانر سینما باشد. تعریفش هم ساده است: فیلمی که تماشاگرش را بخنداند. (حالا اگر فیلمی ادعای کمدی داشته باشد ولی به دلیل ضعف یا پایین بودن کیفیت نتواند تماشاگر را بخنداند، آن بحث دیگری است) در تحلیل متون نمایشی و با پی‌گیری ریشه‌های درام تا یونان باستان، کمدی در مقابل تراژدی تعریف می‌شد؛ یعنی نمایشی که شخصیت اصلی آن سرانجام خوشی داشته باشد در برابر نمایشی که شخصیت آن فرجام ناگواری دارد. این تعاریف کلاسیک تا قرن‌ها در تئاتر رایج بود؛ مثلا در میان نمایشنامه‌های شکسپیر، «تاجر ونیزی» و «هیاهوی بسیار برای هیچ» کمدی است و «هملت»، «مکبث» و «ریچارد سوم» تراژدی.

تعریف کامل‌تر و مفصل ژانر کمدی

در بحث ژانر سینمایی هم به صورت کلی می‌توان کمدی را در مقابل درام قرار داد؛ کما این که در جشن‌هایی مانند گلدن گلوب یا مراسم امی همچنان این تقسیم‌بندی برقرار است، اما در نگاه کارکردگرایانه و با تاکید بر انتخاب مخاطب، کمدی به‌عنوان یک گونه سینمایی کنار گونه‌های دیگر در نظر گرفته می‌شود. خود کمدی نیز به زیرگونه‌های متعددی تقسیم می‌شود که برخی از آن‌ها وابسته به لحن و رویکرد است و بعضی به دوره‌های زمانی و تکرار در جنسی خاص از یک رویه. برای بررسی بیشتر، چند زیرگونه اصلی را مرور می‌کنیم:

1. در کمدی بزن و بکوب، با شوخی‌های فیزیکی سروکار داریم و عموما کمدی‌های کلاسیک در این دسته قرار می‌گیرند.
2. در کمدی هجویه، بنا به شوخی با قراردادهای ژانری است، مانند کارهای مل بروکس و برادران زوکر.
3. در کمدی سیاه، شوخی‌ها تاریک‌تر و با مسائل جدی و حساس‌تری است که عموما و در زندگی روزمره با دیده تمسخر بهشان نگاه نمی‌کنیم؛ برادران کوئن جزو سرآمدان کمدی سیاه هستند و «فارگو» نمونه‌ای مثال‌زدنی است.

کمدی اسکروبال، که بعدا زمینه‌ساز فیلم‌های کمدی-رمانتیک هم می‌شود، به کمدی‌هایی در دهه چهل میلادی و همزمان با تحولات اجتماعی اطلاق می‌شد که در آن رقابت میان جنس مذکر و مونث اساس موقعیت‌های کمدی را شکل می‌داد و در این زمینه هیچکس از هاوارد هاکس با فیلم‌هایی نظیر «منشی همه کاره‌اش» جلوتر نیست.

لیست بهترین فیلم های کمدی و خنده دار ایرانی

فهرست بهترین فیلم های کمدی خارجی

ژانر درام | Drama Genre

همانند کمدی، دایره تعریف درام هم بسیار گسترده است و هر اثر جدی را در برمی‌گیرد؛ اما اگر به دنبال تعریفی کاربردی‌تر باشیم، فیلم‌هایی که با توجه به لحن و احساسات و هیجان منتقل‌شده به تماشاگر در دسته‌های دیگر جا می‌گیرند، از دایره درام خارج می‌شوند و در تعریف کلی درام با فیلم‌هایی مواجه‌ایم که داستانی جدی را بدون لحن یا تمهیدات ژانری روایت می‌کنند. درعوض، درام با توجه به موضوع و فضای داستان به نمونه‌های خردتری تقسیم می‌شود و برای همین عباراتی مانند درام تاریخی، درام جنگی، درام اجتماعی، درام زندگی‌نامه‌ای، درام ورزشی، درام جنایی و حتی پلیسی را زیاد می‌شنوید. که در این مورد آخر رسما با یک گونه داستانی طرفیم که به جرم و جنایت مربوط می‌شود فقط اگر قصه را از زاویه دید پلیس‌ها دنبال کنیم می‌شود فیلم پلیسی و اگر شخصیت‌های قصه در دسته تبه‌کارها باشند، حاصل یک فیلم جنایی است و باز اگر این جنایتکارها از نوع گنگستر و مافیا باشند، به دلیل کثرت فیلم‌های این‌چنینی، می‌شود فیلم گنگستری مانند اکثر کارهای کارنامه مارتین اسکورسیزی. «بر باد رفته» و «همشهری کین» در میان کلاسیک‌ها و «دوازده سال بردگی» و «خون به پا خواهد شد» مثال‌هایی معروف از درام‌های متاخر هستند. شما ژانر این فیلم‌ها را چگونه توصیف می‌کنید؟

ژانر موزیکال | Musical Genre

ریشه‌های این ژانر برمی‌گردد به تئاترهای موزیکال در آمریکای سال‌های ابتدایی قرن بیستم. این نمایش‌ها نمونه‌های عامیانه‌تری از اپرا بودند و به دلیل محبوبیت پس از ناطق و رنگی شدن سینما، به عالم فیلمسازی هم راه پیدا کردند. عصر طلایی این ژانر در سال‌های دهه چهل تا شصت است و می‌شود به نمونه فوق‌العاده مشهوری چون «داستان وست‌ساید» اشاره کرد.

تعریف این ژانر ساده است: فیلمی که روایت داستان در آن به موسیقی و آواز گره خورده باشد. با این که موزیکال ژانر پویایی نیست و تعداد موزیکال‌ها در سال به انگشتان یک دست هم نمی‌رسد، همیشه محافل سینمایی و آکادمی نسبت به این گونه نگاهی از سر شیفتگی و احترام داشته‌اند. «سوئینی تاد»، «بینوایان» و «لالالند» از جمله نمونه‌های متاخر و موفق این ژانر هستند.

ژانر تریلر یا دلهره آور | Thriller Genre

در ترجمه فارسی می‌شود ژانر سینمایی مهیج یا هیجان‌آور؛ در معنای کلی هم کارکردش به هیجان آوردن مخاطب است و چند مولفه و ابزار کلی دارد مانند تعلیق و دلهره. اگر بخواهیم از دید روایی و داستانی بررسی کنیم، تریلر در ساده‌ترین شکل ممکن درباره شخصیتی است که باید کاری را به سرانجام برساند اما به دلیل وجود موانع و تهدیدهای بیرونی، در طول مسیر مدام باید روی لبه تیغ حرکت کند. حال به‌واسطه فضا و موقعیت داستانی، تریلر می‌تواند انواع مختلفی داشته باشد.

تریلر سیاسی در بستر قدرت و سیاست اتفاق می‌افتد، مانند «JFK» اولیور استون که به پرونده تحقیقات ترور کندی می‌پردازد. تریلر جنایی که گونه رایجی است شخصیت را به دنیای جرم و جنایت می‌برد، مثالش هم می‌شود «هفت». در تکنوتریلر، داستان رنگ و بویی از تکنولوژی می‌گیرد و عموما با هکرها و امثالهم سروکار داریم، مانند «دختری با خالکوبی اژدها». تریلر جاسوسی همان‌طور که از اسمش پیداست که به قصه‌های جاسوسی مربوط می‌شود؛ اکثر اقتباس‌هایی صورت گرفته از رمان‌های جان لوکاره در این دسته قرار می‌گیرد؛ از جمله «بندزن، خیاط، سرباز، جاسوس». و در تریلر روانشناختی هم یا با شخصیتی مواجهیم که دچار بحران‌های روانی است یا عامل فشار بر روی شخصیت جنبه روانشناسانه دارد، مانند «سرگیجه» و خیلی از کارهای آلفرد هیچکاک که عموما می‌توان ژانر تریلر را با فیلم‌های او تعریف کرد و شرح داد.

تریلر خیلی وقت‌ها در ترکیب با ژانرهای دیگر قرار می‌گیرد. مثلا سری فیلم‌های «جیمز باند» و «ماموریت غیرممکن» در ابتدا تریلرهایی جاسوسی بودند اما هرچه گذشت جنبه اکشن در آن‌ها بیشتر شد.

ژانر اکشن | Action Genre

معادل فارسی در نظر گرفته شده برای این ژانر سینمایی ، «حادثه‌ای» است که شاید چندان گویا نباشد؛ اما با مراجعه به انتظار تماشاگر از یک فیلم اکشن، بهتر می‌توان ژانر را توصیف کرد: فیلمی که داستان خود را مبتنی بر درگیری میان شخصیت‌ها پیش می‌برد. حال این درگیری می‌تواند به صورت تعقیب و گریز باشد، چه پیاده و چه با وسیله نقلیه، چه در قالب مبارزات تن به تن. به مرور زمان تاکید بر روی اکشن، به معنای کنش، در فیلم بیشتر شده و امروزه دیگر با فیلم‌هایی مواجهیم که کنش‌های فیزیکی در آن‌ها ابزاری برای پیش‌برد داستان نیست بلکه داستان بهانه‌ای برای اکشن صرف است. «مکس دیوانه: جاده خشم» و سری فیلم‌های «جان ویک» از جمله نمونه‌های متاخری هستند که قواعد ژانر را زیرورو کرده‌اند.

توضیح کامل‌تر و مفصل ژانر اکشن

گاه تاکید بر روی مبارزات تن به تن در فیلم اکشن به حدی پررنگ می‌شود که به زیرژانر فیلم رزمی می‌رسیم که در اصطلاح عامیانه بهشان فیلم کاراته‌‌ای هم گفته می‌شد و در آن‌ها مشخصا عده‌ای قرار است که با هم مدام درگیر شوند. این هدیه‌ای بود که شرق دور به سینما داد و اسطوره‌هایی چون بروس لی و جکی چان را معرفی کرد و میراث آن‌ها امروز بعد از نیم قرن همچنان پویاست و نمونه‌‌اش را در سری فیلم‌های «ایپ من» می‌بینید.

معرفی بهترین فیلم‌های اکشن

ژانر عاشقانه | Romance Genre

اگر منطقی حساب کنیم، رومنس یا عاشقانه را باید زیرمجموعه درام در نظر گرفت اما ریشه‌های پررنگ ادبی داستان‌‌های رمانتیک و مخاطب گسترده آن‌ها باعث شده که در خیلی از موارد عاشقانه به‌عنوان یک ژانر مستقل در نظر گرفته شود. تعریف هم ساده است: ماجرای عشق و تلاش میان دو شخصیت اصلی برای رسیدن به هم، که البته در موارد پیچیده این تعداد افزایش هم پیدا می‌کند. «قصه عشق»، «کازابلانکا» و «تایتانیک» مثال‌های معروف این ژانر هستند که البته بر حسب اتفاق عاشقانه‌های هیچکدام فرجام خوشی هم ندارد.
ژانر ترکیبی کمدی-رمانتیک هم مبنای کار را رابطه میان دو شخصیت اصلی می‌گذارد اما جنس روابط و موقعیت‌های آن شیرین است و در طول تماشای فیلم بیشتر از آن که اشک بریزید، لبخند می‌زنید. «وقتی هری با سالی ملاقات کرد» یکی از بهترین نمونه‌ها برای این گونه دوست‌داشتنی است.

بهترین فیلم های عاشقانه و رمانتیک خارجی

فهرست عاشقانه ترین فیلم های ایرانی

ژانر ملودرام | Melodrama Genre

این هم یکی از موارد بحث‌برانگیز است. خیلی‌ از کارشناسان، ملودرام را زیرمجموعه درام در نظر می‌گیرند و خیلی از منتقدان هم با نگاهی تحقیرآمیز ملودرام‌ها را درام‌هایی رقیق‌شده می‌دانند که در آن برانگیختن احساسات مخاطب در اولویت قرار دارد. با این وجود، نمونه‌های متعالی و تحسین‌شده از ملودرام هم کم نیست؛ مثلا فیلم‌های داگلاس سیرک که چند نسل از سینماگران را تحت تاثیر قرار داده است.

الزاما ملودرام مترادف عاشقانه نیست چرا که خیلی وقت‌ها داستان بر روی روابط انسانی متمرکز است و این رابطه به واسطه درک متقابل به عمق و احساسات می‌رسد. «مرد بارانی»، «خدمتکار» و حتی فیلم فرانسوی و محبوب «دست‌نیافتی‌ها» در بعضی تعاریف به‌عنوان ملودرام در نظر گرفته می‌شوند و اگر سری بزنید به سینمای هند هم که دیگر آنجا ملودرام ژانر غالب است.

ژانر معمایی | Mystery Genre

عنوان ژانر سینمایی معمایی الزاما به حل یک معما در طول داستان اشاره ندارد و خیلی‌ وقت‌ها در ترجمه باید آن را معادل مرموز و رازآمیز در نظر بگیریم. بنا به هر تعریف، ژانر معمایی شخصیت اصلی و مخاطب را به دنیایی می‌برد که در آن عناصری ناشناخته وجود دارد و تلاش برای یافتن پاسخ ناشناخته‌ها تبدیل می‌شود به خط اصلی قصه. از این نظر عموم فیلم‌ها و قصه‌های کارآگاهی مانند سریال «شرلوک» هم در این ژانر گنجانده می‌شوند.

به‌واسطه عناصر و الگوهای نزدیک و مشترک، ژانر معمایی در خیلی از موارد با ژانر تریلر پیوند می‌خورد و تریلرهای معمایی شکل می‌گیرد؛ مانند «پنجره مخفی» یا «بازی» دیوید فینچر. نمونه‌هایی هم داریم که با گریز از فرمول‌ها و قواعد ژانری فهمیدن این که در دنیای خود فیلم چه خبر است تبدیل می‌شود به معنای اصلی؛ کارهای دیوید لینچ بهترین نمونه برای این دسته است: «جاده مالهالند»، «بزرگراه گمشده» و «توئین پیکس».

۱۰ فیلم معمایی برتر

ژانر علمی-تخیلی | Sci-Fi Genre

«۲۰۰۱: ادیسه فضایی»، «سولاریس»، «ای-تی»، «جنگ ستارگان»، «سیاره میمون‌ها»، سریال «دکتر هو»، «ماتریکس»، «مریخی»، «اینسپشن» و «جاذبه»! اگر تمام این فیلم‌ها را در یک طبقه و با عنوان علمی-تخیلی کنار هم بگذاریم، اصلا جای تعجب ندارد که بگویید این دیگر چه تعریف گل‌وگشادی است! به طور کلی در ژانر علمی-تخیلی با عنصری خرق عادت و مغایر با دنیای واقعی مواجهیم اما این عناصر برگرفته از خیال و تخیل در دنیای خود قصه توجیهی علمی و پذیرفتنی دارند و به عبارت دیگر ما از دیدن آن‌ها شگفت‌زده می‌شویم اما در جهان خیالی قصه پذیرفته شده‌اند.

در نگاه درست‌تر باید گفت که علمی-تخیلی بیشتر رویکرد و نگاه حاکم بر جهان قصه را توصیف و شکل و لحن روایت معمولا از قواعد و اصول ژانرهای دیگر پیروی می‌کند.

ژانر فانتزی | Fantasy Genre

فانتزی یا داستان‌های خیال‌پردازانه هم از نظر وسعت دامنه تعریف ژانر با علمی-تخیلی وضعیت مشابهی دارد فقط تفاوت کلی در این است که عنصر خیالی در جهان قصه معمولا نیازی به توجیه علمی ندارد و بر پیش‌فرض‌هایی ناشناخته مانند جادو استوار می‌شود. در جهانی که به واسطه خیال‌پردازی مختصات آن تغییر کرده، داستان گویی هم شکل متفاوتی دارد.

ژانر فانتزی به دلیل ریشه و سابقه طولانی در ادبیات، شامل زیرمجموعه‌های متفاوتی است که بررسی هرکدام از آن‌ها بحث مفصلی را می‌طلبد. «ارباب حلقه‌ها»، «هری پاتر» و انیمه «شهر اشباح» جزو معروفترین نمونه‌های فانتزی در هزاره جدید هستند و «شکل آب» ساخته گی‌یرمو دل‌تورو و برنده جایزه اسکار ۲۰۱۷ هم نمونه‌ای متاخر و غیرمعمول از این ژانر است.

فهرست بامزه بهترین فیلم های فانتزی سینما

ژانر ترسناک | Horror Genre

در ادبیات، ژانرهای علمی-تخیلی، فانتزی و ترسناک مجموعه بزرگتری به نام ادبیات گمانه‌زن را تشکیل می‌دهند که در آن‌ها وجود عنصری خیالی به شکل‌ها و کارکردهای گوناگون حرف اصلی را می‌زند. در سینما هم تعریف این ژانر ساده است: هر فیلمی که تماشاگر از دیدن آن بترسد. زیرشاخه‌ها‌ی ترسناک بر اساس عامل ایجاد هراس تقسیم می‌شود. «درخشش»، «جن‌گیر»، «حلقه»، «سکوت بره‌ها» و… همه شکل‌های متفاوتی از وحشت را به نمایش می‌گذارند.

تعریف مفصل و دقیق ژانر ترسناک یا وحشت

فهرست ترسناک ترین فیلم های قرن

فهرست ترسناک ترین فیلم های ایرانی

ژانر وسترن | Western Genre

این یکی از نمونه‌های مناقشه‌برانگیز در بحث گونه‌شناسی آثار سینمایی و البته ادبی است. خیلی از اساتید فن، وسترن را یک ژانر سینمایی در نظر می‌گیرند؛ به دلیل قدمت، فضا و الگوهای قصه‌گویی. گروهی دیگر از وسترن نه به‌عنوان ژانر بلکه در قالب لحن یا سبکی مشخص در سینما یاد می‌کنند. تا اوایل دهه هفتاد میلادی تعداد فیلم‌های وسترنی که در هالیوود و حتی خارج از آن ساخته می‌شد به قدری زیاد بود که حتی در نگاه کاربردی هم ژانر قلمداد کردن وسترن ضروری و منطقی به نظر می‌رسید. با از رونق افتادن تولید فیلم‌های وسترن، دو رویکرد عمده به وجود آمد: پذیرش وسترن به‌عنوان ژانری مرده و تمام‌شده یا در نظر گرفت آن به‌عنوان لحن و نه گونه. همچنان هر دو گروه مشغول بحث و جدل هستند و اتفاقا مشابه همین بحث در مورد فیلم‌های ابرقهرمانی هم وجود دارد و خیلی‌ها ابرقهرمانی را ژانر نمی‌دانند و بنا به شیوه و قواعد ژانر به کار رفته برای روایت اثر، فیلم‌های این‌چنینی را در دسته‌هایی بزرگتر و کلی‌تر مانند فانتزی، علمی-تخیلی یا ماجراجویی قرار می‌دهند.

بنا به سنت رایج، ژانر را وسترن در نظر می‌گیریم و مشخصا «جویندگان»، «این گروه خشن»، «بوچ کسیدی و ساندنس کید» و «خوب بد زشت» اولین مثال‌هایی هستند که برای وسترن به ذهن می‌رسند. نکته اینجاست که در صورت پذیرفتن وسترن به‌عنوان یک لحن و سبک، در بعضی تحلیل‌ها آثاری چون «آرواره‌ها» و «جایی برای پیرمردها نیست» هم ردپای وسترن دیده می‌شود.

بهترین فیلم های سینمایی ژانر وسترن

ژانر نوآر | Noir Genre

در این مورد هم مانند وسترن بحث و جدل زیاد است اما همگان دیگر به توافق رسیده‌اند که نوآر ژانر نیست بلکه یک لحن و سبک سینمایی است. ریشه نوآر برمی‌گردد به سال‌های جنگ جهانی دوم و عبارتی که فرانسوی‌ها برای توصیف نسل جدیدی از فیلم‌های جنایی آمریکایی به کار می‌بردند که چه بافت بصری متاثر از سینمای اکسپرسیونیستی و چه روایت‌های تلخ و نافرجام آن‌ها، همه بر یک جهان‌بینی تیره و تار تاکید داشت. «شاهین مالت» و «غرامت مضاعف» از جمله نمونه‌های معروف عصر طلایی فیلم‌های نوآر هستند. بعدها تعریف دیگری مانند نئو-نوآر هم از راه رسید که همان لحن بصری و روایی را خارج از بازه زمانی و مکانی فیلم‌های نوآر بازآفرینی می‌کرد. «محله چینی‌ها» شاید معروفترین نئو-نوآر تاریخ سینما باشد. باید در نظر داشت که از منظر ژانرشناسی، فیلم‌های نوآر عموما زیرمجموعه درام جنایی یا معمایی (و گاه هر دو) طبقه‌بندی می‌شوند.

معرفی ۱۰ فیلم نوآر که حتما باید ببینید!

ژانر ماجراجویی | Adventure Genre

باز هم یکی دیگر از تعاریف بحث‌برانگیز، گرچه بر سر ژانر سینمایی بودن داستان‌های ماجراجویی به دلیل ریشه‌های محکم و قدیمی ادبی دعوا وجود ندارد، اما در تعریفش شاید به مشکل بخوریم؛ چرا که با ژانرهای دیگر نزدیکی زیادی دارد. مهم‌ترین فرق یک اثر ماجراجویانه با تریلر را می‌شود این‌گونه توضیح داد که برخلاف تریلر، در ماجراجویی قهرمان داستان از چالش‌های پیش‌رو خبر دارد و تصمیم می‌گیرد که بر آن‌ها غلبه کند. عموما هم قصه به سمت لحنی سرخوشانه‌تر متمایل است. نمونه معروف برای این گونه سینمایی می‌شود سری فیلم‌های «ایندیانا جونز».

معرفی ۱۰ نمونه از بهترین فیلم های ماجراجویی

دسته‌بندی و شناخت ژانر سینمایی به چه درد می‌خورد؟

از طریق مطالعات ژانری می‌توان دریافت که بسیاری از فیلم‌های امروزی مثلا خودرو را جایگزین اسب، سرقت اینترنتی را جایگزین سرقت دلیجان، انتقام‌جویی با شیوه‌های امروزی را جایگزین دوئل‌های کلاسیک و دغدغه‌های انسان مدرن را جایگزین دغدغه‌های انسانِ غرب وحشی کرده‌اند اما همچنان فیلمی در ژانر وسترن به‌شمار می‌روند. در سال‌های آغازین پیدایش سینما طبعاً مفهوم ژانر قابل رصد و ارزیابی نبود. با گذشت دو یا سه دهه از آغاز کار پدیده و رسانه‌ جدیدی که عنوان سینما به‌خود گرفته بود و با پیشرفت قابل توجه عناصری چون داستان و موقعیت دراماتیک، نویسندگان و مورخان سینما دست به طبقه‌بندی فیلم‌ها زدند. سینمای نظام استودیویی هالیوود با مشخصه‌های ویژه‌ خود در مسیر تکوین سینما و گونه‌های مختلف داستان‌پردازی، به عناصر مشترکی دست یافت که هم حال و هوای مورد نیاز برای هر فیلم را فراهم می‌کردند و هم بازتابی از واکنش‌های مخاطبان سینما در دهه‌های ۲۰ و ۳۰ بودند. سیستم استودیویی به شکل تجربی این مؤلفه‌ها و عناصر را در آثار مشابه بعدی تکرار می‌کرد تا رضایت مخاطب خود را جلب کند.

به این ترتیب پس از مدتی می‌شد گروهی از فیلم‌ها را با توجه به این مؤلفه‌های مشابه دسته‌بندی کرد. دسته‌بندی ای که در ادامه برای همه‌ اضلاع درگیر در فرایند تولید، پخش و تماشای محصولات سینمایی کاربردی و مفید واقع شد. تهیه‌کننده (استودیو) می‌دانست که قصد دارد روی چگونه فیلمی سرمایه‌گذاری کرده و کدام قشر از توده‌ تماشاگر را جامعه‌ هدف قرار دهد. نویسنده فیلمنامه و کارگردان تکلیفش روشن بود که چگونه فیلمی می‌خواهد بسازد و با چه طیفی از مخاطب روبرو شود، منتقد سینما در توصیف و تفسیر اثر سینمایی، با بهره‌گیری از همین تعاریف (که بیشتر به شکل تجربی ایجاد شده و لزوماً تابع یک برنامه‌ریزی یا هدف‌گیری از پیش تعیین شده نبودند) کلیدهای روشن و واضحی به خواننده‌ متن می‌داد و در نهایت، تماشاگر حق انتخاب داشت که با توجه به روحیه، سلیقه و حتی میزان دانش خود، فیلمی را انتخاب کند که مثلاً او را بخنداند یا به گریه بیندازد.

سیر تکاملی مفهوم ژانر سینمایی در فیلم ها

با گذشت زمان هر ژانر در دل خود به تکامل رسید و از طریق ساخت مفاهیم و عناصر متفاوت به نوعی زایش دست یافت. از آن پس بود که زیرژانرهای متعددی برای گونه‌های مختلف فیلم به‌وجود آمد. به عنوان مثال ژانر کمدی، همان‌گونه که در اذهان عمومی جا افتاده، فیلمی است طنزآلود و مفرح که می‌تواند مخاطب را به شکل‌های گوناگون- در طیف گسترده‌ای از قهقهه‌ سرخوشانه در یک سر و لبخندی محو و تلخ در سر دیگر طیف- بخنداند. اما در طی دهه‌های متوالی زیرشاخه‌هایی همچون کمدی سیاه، ابزورد، گروتسک، هجویه، کمدی بزن و بکوب، کمدی رمانتیک و… ایجاد شد که نشانی‌های دقیق و جزیی‌تری به مخاطب می‌داد تا از پیش بداند با چه نوعی از طنز و کمدی مواجه است.

در سال‌های سینمای صامت بعید است هیچ‌یک از کمدین‌ها و کمدی سازان به درستی بدانند که در چه ژانر و چه زیرژانری فیلم می‌سازند. مثلا هرولد لوید و باستر کیتون بدانند که دارند فیلم‌هایی در زیرشاخه‌ کمدی اسلپ استیک (بزن و بکوب) می‌سازند. یا چاپلین آگاهانه بداند که دارد سنگ‌بنای زیرشاخه‌ی کمدی سیاه را پایه‌گذاری می‌کند. یا استنلی لورل و اولیور هاردی با برنامه‌ریزی قبلی کمدی‌هایی عامه‌پسند ساخته باشند. اما تقریباً تردیدی وجود ندارد که چند دهه پس از پیدایش سینما، مثلا لویی دوفونس کمدین نامدار فرانسوی می‌دانست که جامعه‌ هدف فیلم‌هایش توده‌ جامعه است. حال آن‌که همزمان و کمی قبل‌تر از او ژاک تاتی می‌کوشید طیف نخبه و روشنفکر فرانسوی را بخنداند. در آمریکا جری لوئیس کمدین محبوب عوام بود و فیلم‌های روشنفکرانه‌ و همراه با طنز غیرمستقیم وودی آلن هم کمدی محسوب می‌شد. نورمن ویزدام با آن لهجه‌ غلیظ کاکنی (گویش عامیانه حاشیه نشینان رودِ تِیمز لندن) کمدین طبقه‌ کارگر بریتانیا بود و پیتر سلرز محبوب محافل نخبه‌گرا و اشراف بریتانیایی با لهجه‌ آکسفوردی.

با فرارسیدن دوران افول نظام استودیی هالیوود در اوایل دهه‌ هفتاد میلادی، مباحث مربوط به ژانر تا حدودی کمرنگ شد و در حد مبانی باقی‌ماند. اما با آغاز قرن حاضر، رواج شیوه‌ تازه‌ای از تماشای فیلم و سریال به‌صورت آنلاین و همچنین ظهور پلتفرم‌های خارجی (نتفلیکس، اپل، هولو و…) و بعد داخلی، مباحث مربوط به ژانر به‌نوعی احیا شده و مباحث مطالعات ژانر موضوعیت و اهمیت دوباره‌ای یافته‌اند.

دوست‌داشتن:

در حال بارگذاری...

ژانر در عکاسی

عکاسی کاندید

اغلب عکس‌ها معمولا با ژست‌ و آماده‌سازی سوژه ثبت می‌شوند؛ اما در عکاسی کاندید (Candid Photography) ژست حذف می‌شود و عکاسی از سوژه‌های در حال حرکت به صورت آنی و ناگهانی عکاسی می‌کند. عکاس باید در حالت طبیعی از سوژه‌ها عکاسی کند به‌طوری‌که نیازی به ژست گرفتن نباشد.

البته عکاسی کاندید لزوما به معنی عدم آگاهی سوژه‌ها از عکاسی نیست. بلکه رضایت و توافق سوژه بخش مهمی از استفاده از تصاویر است. بااین‌حال،، تصاویر کاندید باید به‌طور کلی حس‌ها، واکنش‌ها و حالت‌های چهره‌ی طبیعی افراد را منعکس کنند. عکاسی مخفیانه هم یکی از زیرمجموعه‌های عکاسی کاندید است. در این سبک عکاسی سوژه کاملاً از ثبت عکس ناآگاه است. به دلیل ماهیت جسورانه‌ی عکاسی کاندید بهتر است از دوربین‌ها و تجهیزات کوچک استفاده کنید که جلب توجه نکنند. عکاسی با فلش هم هنگام ثبت تصاویر کاندید رایج نیست زیرا فلش باعث جلب توجه شده و باعث می‌شود رفتار سوژه‌ها کمتر طبیعی جلوه کند.

عکاسی خیابانی

هنر ثبت چشم‌انداز در مکانی عمومی به‌ویژه در خیابان، عکاسی خیابانی گفته می‌شود. بسیاری از عکس‌های خیابانی ماهیتی کاندید، بدون زمینه‌سازی اولیه و آنی دارند. براساس کشوری که زندگی می‌کنید، قوانین متعددی را باید درباره‌ی عکاسی خیابانی (Street Photography) در نظر داشته باشید. آگاهی از قوانین کشورتان، بخش مهمی از عکاسی خیابانی است.

عکاسی شهری ژانر دیگری است که رابطه‌ی نزدیکی با عکاسی خیابانی دارد و به ثبت چشم‌اندازهای خیابانی در بافت‌های شهری اختصاص دارد. عکاسی پرتره و معماری گاهی در میان این عکس‌ها دیده می‌شوند. در عکاسی خیابانی همیشه لازم نیست از سوژه‌های انسانی استفاده کنید. ثبت محیط‌های فاقد سوژه‌ی انسانی را هم می‌توان نوعی عکاسی خیابانی در نظر گرفت. عکاسی خیابانی همچنین دارای شباهت‌هایی به عکاسی مستند است با این تفاوت که با هدف خاصی انجام نمی‌شود.

عکاسی خانوادگی

ثبت عکس‌های خانوادگی در حالت دارای ژست یا کاندید در گروه عکاسی خانوادگی (Family Photography) دسته‌بندی می‌شود. این نوع عکس‌ها اغلب با اهداف شخصی ثبت می‌شوند و روابط بین والدین، کودکان، خواهر و برادرها و گاهی خانواده‌‌ی بزرگ را نشان می‌دهند. همچنین گردهمایی‌های خانوادگی، جشن‌های عروسی و دیگر موقعیت‌های خانوادگی فرصت‌های خوبی برای تمرین این سبک عکاسی هستند. عکاسی از نوزاد و رویدادهایی مثل کیک خوردن نوزاد در این ژانر قرار می‌گیرند.

در صورت استفاده‌ی تجاری، عکس‌های خانوادگی باید حسی واقعی و قابل اعتماد را منتقل کنند. این عکس‌ها هم مشابه عکاسی کاندید می‌توانند ارتباط‌ها و لحظات ثبت شده بین اعضای خانواده را نشان دهند و همچنین با زمینه‌سازی قبلی انجام شوند. بهتر است برای عکس‌های تجاری از خانواده‌های واقعی استفاده شود که افراد بتوانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و حسی صمیمانه را منتقل کنند در غیر این صورت ممکن است با عکس‌هایی روبه‌رو شوید که سوژه‌هایشان به وضوح تظاهر می‌کنند.

عکاسی از نوزاد

عکاسی از نوزاد (Newborn Photography) که رابطه‌ی بسیار نزدیکی با عکاسی خانوادگی دارد به صورت خاص متمرکز بر ثبت عکس‌های نوزادان است. این نوع عکاسی می‌تواند شامل سوژه‌هایی مثل والدین یا ثبت عکس از کودک به تنهایی در زمینه‌ای بانمک باشد.

بسیاری از عکاس‌های نوزاد دارای فضای استودیویی ویژه برای امنیت و سلامت کودک هستند. از نوزادها می‌توان هنگام خواب یا بیداری عکاسی گرد. آن گدز (Anne Geddes) یکی از عکاس‌های شناخته‌شده‌ی این ژانر است که در سراسر جهان به خاطر عکس‌های نمادینش از نوزادها معروف است.

عکاسی جشن عروسی

عکاسی جشن عروسی (Wedding Photography) می‌تواند شامل عکس‌های عقد، عکس‌های پیش از ازدواج و عکس‌هایی که در طول مراسم یا در حین آماده‌سازی انجام می‌شوند و همچنین ماه عسل باشد. عکاسی جشن عروسی یکی از زیرمجموعه‌ّ‌های بزرگ عکاسی تجاری است و عکاس‌های زیادی با این هدف آموزش می‌بینند.

دو روش اصلی برای عکاسی از جشن عروسی وجود دارد: عکاسی سنتی یا عکاسی خبری. رویکرد سنتی معمولا به عکس‌های دارای ژست گفته می‌شود که در آن عکاس به کنترل و هدایت مراسم می‌پردازد. عکاسی با رویکرد فتوژورنالیستی یا خبر حسی مطبوعاتی را منتقل می‌کند و با ژست‌های کاندید همراه است. سومین نوع عکاسی با رویکرد فشن است که در آن عکس‌ها حالتی نوآورانه و خلاقانه دارند. سنت‌ و فرهنگ نقش بزرگی در سبک و نوع عکس‌های عروسی ایفا می‌کنند.

عکاسی از تعطیلات

عکاسی تعطیلات (Holiday Photography) می‌تواند شامل عکاسی پرتره، عکاسی چشم‌انداز، عکاسی غذا، عکاسی شب و ابعادی از عکاسی سبک زندگی شود. این سبک عکاسی همچنین برای ثبت خاطرات یا عکس‌های اشیای بیجان در مراسم کریسمس، سال نو، عید نوروز و دیگر تعطیلات دیگر هم به کار می‌رود. هنگام برنامه‌ریزی برای عکاسی از تعطیلات دارای مدل، انتقال حس صمیمیت اهمیت زیادی دارد.

عکاسی از سبک زندگی

عکاسی سبک زندگی (Life Style Photography) به ثبت مردم در موقعیت‌های زندگی واقعی، داستان‌گویی درباره‌ی زندگی آن‌ها به شیوه‌ای مستند و در عین حال هنری اختصاص دارد. اغلب اوقات چشم‌اندازها توسط عکاس هدایت می‌شوند اما عکس‌ها تا حد ممکن طبیعی ظاهر می‌شوند. گاهی اوقات عکاسی از سبک زندگی به صورت کاندید انجام می‌شود. عکاسی از سبک زندگی دارای همپوشانی با عکاسی مد، عکاسی مستند و عکاسی خانوادگی است زیرا به ثبت زندگی سوژه‌ها اختصاص دارد. از این عکس‌ها می‌توان به صورت شخصی یا برای اهداف تجاری یا مطبوعاتی و ترویج سبک زندگی استفاده کرد.

عکاسی از حیوانات خانگی

زیرمجموعه‌ای از عکاسی خانوادگی، عکاسی از حیوانات خانگی (Pet Photography) است که متمرکز بر دوستان چهارپا و دوپای انسان است. پرنده‌ها، گربه‌ها، سگ‌ها، اسب‌ها، خرگوش‌ها، همسترها و حتی ماهی‌ها را می‌توان در حالت پرتره ثبت کرد. براساس نوع حیوان خانگی تجهیزات ویژه‌ای لازم است. عکس‌های کاندید از حیوانات مختلفی که یکدیگر را در ساحل یا پارک دنبال می‌کنند ایده‌ی خوبی برای عکاسی است. همچنین می‌توان از ژست حیوانات در محیط خانه روی صندلی یا هنگام بازی با افراد دیگر و اسباب‌بازی‌ها عکاسی کرد. عکس‌های متحرک نیاز به تنظیمات ویژه‌ی دوربین و شاید لنز پرایم ویژه با فاصله‌ی کانونی ثابت و گشودگی دیافراگم عریض دارند.

عکاسی سفر

مستندسازی یک مکان خاص به‌ویژه تأکید بر ابعاد فرهنگی، تاریخی، توریستی یا نمادین یک ناحیه‌ی مشخص، عکاسی سفر (Travel Photography) نامیده می‌شود. قدمت این ژانر به دهه‌ی ۱۸۵۰ باز می‌گردد و ژانر محبوب رسانه‌هایی مثل نشنال جئوگرافیک و Conde Nast Traveler است.

از عکس‌های سفر می‌توان برای اهداف تجاری و مطبوعاتی استفاده کرد و بر محیط و همچنین حسی که از مردم و فرهنگ منتقل می‌شود، تأکید کرد. این ژانر که بسیار گسترده است از عناصر عکاسی پرتره، منظره، عکاسی معماری، عکاسی خیابانی، عکاسی شب و ژانرهای دیگر استفاده می‌کند. عکاسی سیاه و سفید هم یکی از تکنیک‌های به کاررفته در این ژانر است.

عکاسی ماجراجویانه

تعریف عکاسی ماجراجویانه (Adventure Photography) واضح است. این نوع عکاسی به ثبت لحظات ماجراجویانه به‌ویژه در فضای باز اختصاص دارد. این سبک بیشتر شامل عکس‌های منظره، مسافران ماجراجو، شرایط عکاسی چالش‌برانگیز از موقعیت‌های صعب‌العبور و شرایط آب و هوایی دشوار است. برای این سبک عکاس باید به مناطق دورافتاده و دشوار برود که بسیار چالش‌برانگیز است. کوهنوردی، دوچرخه‌سواری، کوله گردی و کمپ از سوژه‌های این ژانر عکاسی هستند.

عکاسی مستند

عکاسی مستند (Documentary Photography) که در گروه عکاسی خبری هم قرار می‌گیرد، به ثبت تصاویر زندگی واقعی به‌ویژه در زمینه‌ی رویدادهای تاریخی و روزمره اختصاص دارد. تفاوت بین عکاسی خبری و مستند این است که عکاسی مستند بیشتر به شرح وقایع یک رویداد، سوژه، محیط یا عنوان برای بازه‌ی بسط‌یافته‌ی زمانی اختصاص دارد و به روایت داستانی زمینه‌ای را اضافه می‌کند؛ اما عکاسی خبری با بازه‌های کوتاه‌تر مثل اخبار فوری سروکار دارد.

عکاسی سیاه و سفید و رسیدن به ظاهری مستقل از زمان، نوعی عکاسی مستند است که عکاس‌های هنری یا آماتور از آن استفاده می‌کنند. زیرمجموعه‌ی دیگر این سبک عکاسی را می‌توان در دنیای آکادمیک پیدا کرد. عکاسی گفتگو و عکاسی خیابانی هم گاهی در این ژانر قرار می‌گیرند گرچه خود ژانری مستقل دارند.

عکاسی مطبوعاتی

عکاسی مطبوعاتی (Editorial Photography) که معمولا در مجله‌ها و روزنامه‌ها کاربرد دارد شامل ابعاد مختلف عکاسی مد، عکاسی ورزشی و عکاسی رویداد است که معمولا ماهیتی کاندید دارند. به‌طور کلی این نوع تصاویر برای نمایش داستان یا روایتی خبری، مطبوعاتی یا آموزشی به کار می‌روند.

ازآنجاکه عکس‌های مطبوعاتی با هدف چاپ ثبت می‌شوند باید به گونه‌ای متناسب با متن، زمینه‌ی بصری دیگر برای خلق یک داستان یا پروژه ثبت شوند. عکس‌های مطبوعاتی برخلاف عکس‌های تبلیغاتی و تجاری برای چاپ در مقاله‌ها ثبت می‌شوند و درنتیجه، مدل مجوز مشخصی دارند. از عکس‌های مطبوعاتی نمی‌توان برای اهداف تجاری و فروش محصول استفاده کرد. همچنین افرادی که این نوع عکس‌ها را می‌خرند باید از شرایط خاصی پیروی کنند.

عکاسی رویداد

عکاسی رویداد (Event Photography)، به ثبت تصاویر از میهمان‌‌ها، فعالیت‌ها و محیط گردهمایی گفته می‌شود. جشن عروسی، جشن‌های سازمانی، جشن تولد‌ها، مراسم بزرگداشت و اهدای جوایز، مراسم ترحیم، کنفرانس‌ها، کنسرت‌های زنده و دیگر رویدادها در دسته‌ی عکاسی از رویداد قرار می‌گیرند.

از عکس‌های رویداد می‌توان به صورت شخصی یا برای ارتقای بازار، رویداد، سازمان یا شرکتی با اهداف تجاری استفاده کرد. این عکاسی که زیر گروه عکاسی کاندید قرار می‌گیرد گاهی هدف مستندسازی از شرکت‌کنندگان را دارد اما بخش زیادی از عکس‌های رویداد به ثبت تصاویر طبیعی اختصاص دارند.

عکاسی خبری (فتوژورنالیسم)

عکاسی خبری (Photojournalism) یکی از شاخه‌های روزنامه‌نگاری است. از این سبک برای روایت داستانی جدید استفاده می‌شود. گرچه این سبک رابطه‌ی نزدیکی با دیگر انواع عکاسی مثل عکاسی مستند، عکاسی خیابانی یا عکاسی از اشیای بیجان یا عکاسی جنگی دارد، خود سبکی منحصر‌به فرد با استانداردهای ویژه است. در این سبک باید صادقانه و بی‌طرفانه کار کرد و به اصول روزنامه‌نگاری پایبند بود.

عکس‌های خبری اغلب اوقات در رسانه‌های خبری یا مجله‌ها به کار می‌روند. عکاس‌های خبری گزارشگر‌هایی هستند که تجهیزات عکاسی را با خود حمل کرده و باید برای ثبت روایت یا داستان خبری به صورت آنی تصمیم بگیرند. اغلب اوقات عکاس‌های خبری در شرایط سختی قرار می‌گیرند و ممکن است امنیت خود را به خطر بیندازند.

این ژانر ریشه در عکاسی جنگ دارد که در اواسط سده‌ی ۱۸۰۰ میلادی شروع شد. محبوبیت این ژانر در دهه‌ی ۱۹۷۰ میلادی با توقف چاپ برخی مجله‌های عکس کاهش یافت. اخیرا این نوع عکس‌ها در کنار عکاسی فاین آرت به گالری‌های هنری راه پیدا می‌کنند. عکاسی مستند اجتماعی هم نوعی عکاسی خبری و زیرمجموعه‌ی عکاسی مستند است که رویدادهای جهان را از دیدگاه اجتماعی یا محیطی ثبت می‌کند. عکاسی خبری اجتماعی متمرکز بر مشکلات اجتماعی از جمله ثبت زندگی جوامعی ‌آسیب‌پذیر است.

عکاسی جنگ

عکاسی جنگ (War Photography) که اغلب با عکاسی خبری و عکاسی مستند دارای همپوشانی است، به ثبت تصاویر نمادین از جنگ اختصاص دارد. عکس‌های جنگ در مطبوعات و برای افزایش آگاهی عمومی نسبت به مناطق جنگی به کار می‌روند. بخشی از اولین عکس‌های جنگ به جنگ کریمه از ۱۸۵۳ تا ۱۸۵۶ بازمی‌گردند که توسط راجر فنتون ثبت شدند. این عکس‌ها به دلیل فناوری محدود عکاسی آن زمان، معمولا عکس‌هایی ایستا هستند.

عکاسی جنگ مدرن در قرن بیستم شامل جنگ جهانی اول و دوم است که عکس‌های آن توسط سربازان و همچنین عکاس‌های خبری ثبت شدند. با پیشرفت فناوری و تولید انبوه تصاویر، عکس‌های زیادی از صحنه‌های فاجعه‌بار خلق شدند و به مرور ارزش و معناداری تاریخی این نوع عکاسی زیر سؤال رفت. بااین‌حال، امروزه هنوز هم نبردهای مسلحانه سوژه‌ی عکاسی می‌شوند. به دلیل ماهیت خطرناک این شغل، خبرنگاران و عکاس‌های جنگی آموزش‌های ایمنی خاصی را می‌گذرانند اما بازهم شغل پرخطری دارند.

عکاسی سیاه و سفید

عکاسی سیاه و سفید (B&W Photography) متمرکز بر ثبت تصویری بدون رنگ است. این نوع عکاسی را می‌توان ازطریق تنظیمات دوربین یا ویرایش رنگ پس از عکاسی انجام داد. تصاویر تک رنگ یا مونوکروم هم در دسته‌ی عکاسی سیاه و سفید قرار می‌گیرند.

در آغاز تاریخ عکاسی، تمام عکس‌ها به صورت سیاه و سفید یا با سایه‌های مختلف رنگ sepia ثبت می‌شدند. برخی از عکس‌های اولیه به صورت دستی رنگ‌آمیزی می‌شدند اما تجهیزات این کار بسیار گران‌قیمت بود. با پیشرفت فناوری در اواسط قرن بیستم، عکاسی رنگی رایج شد و توانست بر ژانر سیاه و سفید غالب شود. عکاسی سیاه و سفید که بیشتر به سوژه‌های کلاسیک و مستقل از زمان اشاره دارد این روزها یکی از ژانرهای عکاسی هنری به شمار می‌رود. فیلم‌های هنری هم گاهی از این ویژگی برای ایجاد حسی نوستالژیک استفاده می‌کنند.

عکاسی انتزاعی

عکاسی انتزاعی (Abstract Photography) گاهی با عنوان عکاسی مفهومی یا تجربی هم شناخته می‌شود. عکس‌های انتزاعی معمول از رنگ، نور، سایه، بافت، شکل یا فرم برای انتقال احساسات یا تأثیرگذاری استفاده می‌کنند و حالتی توصیفی از شیء یا منظره ارائه نمی‌کنند. سوژه‌ی این عکس‌ها معمولا برای مخاطب آشنا نیستند و بخشی خاص از یک سوژه یا چشم‌انداز را دربر می‌گیرند به‌طوری‌که جزئیات زمینه‌ای از عکس حذف می‌شود و عکس به شیوه‌ای خلاقانه فریم بندی می‌شود.

عکاسی مینیمال

عکاسی مینیمال (Minimalist Photography) به ثبت چشم‌انداز با استفاده از عناصر محدود یا کمینه گفته می‌شود رنگ، خطوط، الگوها، شکل‌ها و بافت‌ها نقش مهمی در این نوع عکس‌ها ایفا می‌کنند. عکاسی مینیمالیست که از جنبش هنری مینیمالیسم در اواسط دهه‌ی ۱۹۵۰ سرچشمه می‌گیرد هنرمند را به‌سادگی تشویق می‌کند. در این عکس‌ها معمولا چشم‌اندازها یا صحنه‌ها هنگام طلوع آفتاب، صبح زود یا در تاریکی شب سوژه قرار می‌گیرند زیرا در این زمان‌ها خیابان‌ها زیاد شلوغ نیستند. بدین‌ترتیب، عکس‌ها حس تهی بودن یا خالی بودن، تمیزی، سادگی و استفاده از عناصر محدود را منتقل می‌کنند.

عکاسی ترکیبی

برخی انواع عکاسی حاصل ترکیب تصاویر مختلف برای رسیدن به تصویری ترکیبی هستند. عکاسی ترکیبی (Composite Photography) یا کامپوزیت، مستلزم ویرایش دو یا چند تصویر و ایجاد تصویری لایه‌دار است که ظاهری منسجم دارد. در دهه‌ی ۱۸۸۰ سال‌ها قبل از ظهور عکاسی دیجیتال و ویرایش عکس مدرن، پرتره‌های ترکیبی تولید می‌شدند. این پرتره‌ها با تکنیکی برای ثبت نوردهی‌های مختلف روی یک صفحه‌ی عکاسی خلق می‌شدند. این روزها، تصاویر مجزا با استفاده از لایه‌ها، ماسک‌ها و بلورها ترکیب می‌شوند.

در فرایند مونتاژ عکس، صحنه به بخش‌های کوچکی تقسیم شده و سپس ترکیب می‌شود. در این روش می‌توان آیتم‌های مختلف را در یک صحنه قرار داد و به تصاویر ترکیبی رسید. انباشته‌سازی فوکوس روش دیگری است که در آن از زاویه‌ها و نقاط فوکوس مختلف از یک صحنه عکاسی می‌شود و سپس تصاویر برای رسیدن به عمق میدان بالاتر با یکدیگر ترکیب می‌شوند. از این روش‌ها می‌توان برای خلق تصاویر منحصر‌به فرد، هنری و مطبوعاتی استفاده کرد. این تصاویر به دلیل پیچیدگی به زمان بیشتری برای تولید نیاز دارند.

عکاسی خلاقانه

عکاسی خلاقانه (Creative Photography) مجموعه‌ی وسیعی از مفاهیم و تکنیک‌ها را در بر می‌گیرد. این سبک مستلزم آزمایش و خلاقیت در ترکیب‌بندی و همچنین تجهیزات و تکنیک‌های مناسب است. گاهی عکاسی کامپوزیت دارای همپوشانی با این سبک است.

نمونه‌های دیگر عکاسی خلاقانه شامل عکاسی با لنز فیش‌آی یا عکاسی گوی کریستالی هستند که پرسپکتیو عکس را تغییر می‌دهند. عکاسی HDR (دارای داینامیک رنج بالا) و عکاسی پرسپکتیو واداشتی (forced prespective)، در این دسته قرار می‌گیرند. مفاهیمی مثل عکس‌های کیک خوردن از نوزادها و اطفال هم نوع دیگری از عکس‌های خلاقانه هستند.

تجربه‌ی کار با فیلترها، بافت‌ها و شفافیت و همچنین سرعت شاتر، اکسپوژرهای مختلف و موشن بلور می‌توانند به خلق پرسپکتیو جدید کمک کند. با استفاده از اشکال دیگر رسانه مثل نقاشی یا چاپ، رنگ‌‌آمیزی دستی یا بریدن و چسباندن تصاویر چاپی و ایجاد کولاژ می‌توان به تصویری نهایی رسید.

عکاسی سورئال

در عکاسی سورئال هم مشابه عکاسی انتزاعی، عکس نهایی همیشه قابل تشخیص نیست و عکاس را به ثبت چشم‌اندازهای منحصر‌به فرد تشویق می‌کند. قبل از ظهور ابزارهای ویرایش تصویر دیجیتالی، عکاس‌های سورئالیست (به‌عنوان بخشی از جنبش فرهنگی وسیع‌تر سورئالیست که در دهه‌ی ۱۹۲۰ آغاز شد) از ترفندهای اتاق تاریک و حقه‌های بصری برای خلق تصاویر رویاگونه استفاده می‌کردند. پرتره‌های زیرآب و عکاسی منظره‌ی زیرآب هم به دلیل محیط فراواقعی خود گاهی در گروه عکاسی سورئال دسته‌بندی می‌شوند. عکاسی منظره در شرایط صحیح ثبت می‌شود و امکان برداشت از ابعاد سورئالیسم را فراهم می‌کند.

عکاسی از غذا، عکاسی از مد و پرتره‌های مفهومی یا کلوزآپ‌ها گاهی با زیباشناسی سورئالیست ثبت می‌شوند. عکس‌ها معمولا پس از ثبت دستخوش ویرایش می‌شوند تا اثری فراواقعی یا وهم‌آور را ایجاد کنند. عکاسی معماری و همچنین عکاسی از اشیای بیجان فرصت‌های بیشتری را برای سوژه‌های سورئال فراهم می‌کنند. هدف نهایی این ژانر عکاسی خلق تصاویر تحت تأثیر علاقه و چشم‌انداز منحصر‌به فرد و محو کردن مرز بین زمینه‌های رویاگونه و واقعیت است.

عکاسی دبل اکسپوژر

سبک های عکاسی

همه چیز درباره انواع سبک‌های عکاسی حرفه‌ای

امروزه عکاسی جزئی لاینفک از زندگی روزمره ما شده است؛ از رسانه‌های اجتماعی و وب‌سایت‌ها گرفته تا کل دنیای دیجیتال و تبلیغات، تقریباً می‌توان در همه جا ردپای عکاسی را مشاهده کرد. زمانی مغازه‌داران برای فروش اجناس خود، سعی می‌کردند آن‌ها را به بهترین شیوه در ویترین‌های مغازه‌های خود بچینند اما امروز کافی است به صورت حرفه‌ای از اجناس خود عکس بگیرند تا فروش خود را چندین برابر کنند.

همین امر نشان می‌دهد که امروزه عکاسی مورد توجه بوده و حرفه پردرآمدی به شمار می‌آید. ما در آموزشگاه سفیر قرن انواع سبک عکاسی را در سطح حرفه‌ای آموزش می‌دهیم اما مهم این است که قبل از شرکت در دوره‌های آموزشی سفیر قرن، با انواع سبک عکاسی آشنا شوید. در این صورت راحت‌تر می‌توانید درباره سبک مورد علاقه خود تصمیم بگیرید.

سبک‌های عکاسی انواع مختلفی دارند. در واقع مهارت‌های عکاسی آنقدر گسترده هستند که فرد نهایتاً می‌تواند در یک یا چند سبک مهارت کسب کند اما آشنایی با انواع سبک عکاسی حرفه‌ای، دیدگاه فرد را نسبت به دنیای عکاسی باز می‌کند. زیرا هرکدام از سبک‌های عکاسی ترفندها و پیچ‌وخم‌های خاص خود را دارند که باعث مجزا شدن آن‌ها از دیگر سبک‌ها می‌شود. در این مقاله از سفیر قرن قصد داریم شما را با ژانرهای مختلف عکاسی حرفه‌ای که از دیدگاه‌ها و نگرش‌های مختلف نشات می‌گیرند، آشنا کنیم.

معرفی انواع ژانرها و سبک‌های عکاسی

معمولاً بیشتر عکاسان تنها در یک یا دو سبک عکاسی تخصص دارند اما آشنایی با انواع سبک عکاسی باعث می‌شود افراد در زمینه تخصصی خود موفق‌تر باشند. زیرا مهارت‌های فنی و خلاقانه در عکاسی حرفه‌ای، معمولاً مستلزم آشنایی با چندین ژانر عکاسی هستند؛ چرا که با پیشرفت در یک سبک عکاسی، می‌توانید درس‌ها و تکنیک‌های ارزشمندی را بیاموزید و همین باعث می‌شود در سبک‌های دیگر نیز حرفی برای گفتن داشته باشید.

آیا تمایل دارید به صورت حرفه ای عکاسی بیاموزید؟ همین حالا برای ثبت نام در دوره آموزش عکاسی آموزشگاه سفیر قرن، با ما تماس بگیرید.

سبک عکاسی خیابانی (Street photography)

در سبک عکاسی خیابانی، برش‌هایی از زندگی در فضاهای شهری مانند پارک‌ها، پیاده‌روها و خیابان‌ها به تصویر کشیده می‌شود. عکس‌های خیابانی خوب باید در لحظه گرفته شوند و تعاملات معمولی و عادی را به تصویر بکشند. در ضمن، عکس‌های خیابانی باید بینندگان را به یاد چیزهایی بیندازند که در غیر این صورت، به راحتی از کنار آن‌ها عبور می‌کنند. عکس‌های خیابانی کلاسیک معمولاً سیاه و سفید هستند و با دوربین‌های 35 میلی‌متری ثبت می‌شوند. اما امروزه در عکاسی خیابانی، تقریباً از تمام تجهیزات عکسبرداری و تکنیک‌های پساپردازش استفاده می‌شود.

سبک عکاسی خبری (Photojournalism)

عکاسی خبری راهی برای بیان داستان یک رویداد یا صحنه با ارزش از نظر خبری، با استفاده از عکس است. عکاسی خبری باید تا حد ممکن عینی و فی‌البداهه باشد، زیرا در اینجا ثبت لحظات صریح در زمان آنی، مهم‌تر از گرفتن عکس‌های عالی و بی‌نقص است. معمولاً عکاسان، با امید به ثبت لحظات برنامه‌ریزی شده یا حتی برنامه‌ریزی نشده در رویدادهای فی‌البداهه شرکت می‌کنند.

غالباً کارهای عکاسان خبری در مجلات و روزنامه‌های چاپی و اینترنتی منتشر می‌شود.

سایر دوره های آموزشگاه سفیر قرن: دوره آموزش icdl درجه 1

سبک عکاسی منظره (Landscape photography)

سبک عکاسی منظره، در واقع، همان عکاسی محیطی است. این سبک از عکاسی شامل عکسبرداری از یک صحنه طبیعی است که ممکن است بزرگ یا حتی بسیار بزرگ باشد اما معمولاً عکاسی از مناظر کوچک‌تر و نزدیک‌تر ترجیح داده می‌شود؛ این باعث می‌شود که بیننده راحت‌تر با صحنه ارتباط برقرار کند. عکاسی منظره یکی از پرطرفدارترین انواع سبک عکاسی امروزی است که چندین ژانر فرعی از جمله عکاسی از طوفان، عکاسی از مناظر دریایی و غیره را در دل خود جای داده است. عکاسی منظره در یک تعریف گسترده‌‎تر، شامل عکاسی از مناظر شهری و صحنه‌های دست‌ساز نیز می‌شود. هر چند عکاسی منظره به ظاهر ساده به نظر می‌آید، اما تسلط به آن بسیار دشوار است.

دیگر دوره های آموزشگاه سفیر قرن: دوره آموزش تعمیرات آیفون تصویری

سبک عکاسی حیات وحش (Wildlife photography)

سبک عکاسی حیات وحش، شرایط شغلی خاصی دارد. یک عکاس حیات وحش باید بسیار صبور بوده و پشتکار بالایی داشته باشد، زیرا این افراد باید ساعت‌ها و بلکه روزها در مکانی منتظر بمانند تا بتوانند بهترین عکس را از سوژه مورد نظر خود بگیرند. آن‌ها غالباً از موجوداتی عکس می‌گیرند که بیشتر مردم ترجیح می‌دهند از آن‌ها دوری کنند. به همین دلیل، این افراد باید به حیوانات علاقه وافری داشته باشند و از نزدیک شدن به آن‌ها واهمه‌ای به دل راه ندهند.

هر چند عکاسی حیات وحش بسیار تخصصی است، اما اگر معمولاً از مناطق بکر عبور می‌کنید و به عکاسی علاقه دارید، می‌توانید شانس خود را برای ثبت لحظات ناب از حضور حیوانات منحصر به فرد امتحان کنید.

معرفی دوره های آموزشگاه سفیر قرن: دوره آموزش نصب آنتن مرکزی

سبک عکاسی پرتره (Portrait photography)

این سبک عکاسی از جمله رایج‌ترین انواع سبک عکاسی به شمار می‌رود که هدف از آن ثبت شخصیت یا حالت یک فرد یا گروه است. در انواع سبک عکاسی پرتره، تصاویر ممکن است طبیعی (بدون اطلاع قبلی)، ژست، تمام قد یا کلوزآپ باشند. اما در حالت کلی، بر روی چشم‌ها و صورت سوژه فوکوس می‌شود. در عکاسی پرتره، نور و پس‌زمینه عکس به انتقال لحن و احساسات آن کمک می‌‎کنند. از انواع سبک عکاسی پرتره می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: پرتره‌‎های خانوادگی، عکس‌های نامزدی، هدشات‌های حرفه‌ای و غیره. عکاسان پرتره حرفه‌ای کاری می‌کنند که مشتری احساس راحتی کند و حالتی طبیعی به خود بگیرد، نه حالتی تصنعی و ساختگی. برای آشنایی با ژست عکس نیم رخ به مقاله بهترین ژست‌های عکاسی برای خانم‌ها مراجعه کنید.

سبک عکاسی طبیعت بی‌جان (Still life photography)

همان‌طور که از نام عکاسی طبیعت بی‌جان مشخص است، موضوع این سبک عکاسی، اشیاء بی‌جان طبیعی یا ساخته دست انسان است. عکاسی طبیعت بی‌جان ممکن است هنری یا تجاری باشد. معمولاً از این شیوه عکاسی در تبلیغات محصول استفاده می‌شود. تصاویر نشان داده شده در کاتالوگ‌ها، مجلات، بیلبوردها، رسانه‌های اجتماعی و ... همگی در زمره عکاسی طبیعت بی‌جان قرار می‌گیرند. در عکاسی طبیعت بی‌جان انتخاب اشیاء، چیدمان و نحوه آرایش آن‌ها و استفاده از نورپردازی به شیوه‌ای حرفه‌ای و خلاقانه، بسیار مهم است.

پیشنهاد دوره های آموزشگاه سفیر قرن: دوره آموزش نصب درب اتوماتیک

سبک عکاسی نجومی (Astrophotography)

عکاسی نجومی بسیار گسترده است، زیرا از تصاویر ثبت شده با گوشی‌های هوشمند گرفته تا تصاویر ثبت شده توسط تلسکوپ‌ها از اعماق فضا را شامل می‌شود. عکاسی نجومی یکی از بهترین انواع سبک عکاسی برای شروع است، زیرا اندازه و مقیاس سوژه‌های ثبت شده در عکاسی نجومی، تقریباً هر کسی را مبهوت عظمت جهان هستی می‌کنند. اما عکاسی نجومی در عین حال بسیار تخصصی به شمار می‌آید، زیرا اگر با روش‌های نوردهی و پردازش عکس آشنایی نداشته باشید، عکس‌های شما ارزش حرفه‌ای چندانی نخواهند داشت.

در ضمن در یک ژانر فرعی عکاسی نجومی، سوژه عکاسی شامل کهکشان راه شیری به همراه بخشی از زمین به عنوان پس‌زمینه عکس است. این سبک از عکاسی نیز بسیار تخصصی است و به مهارت زیادی نیاز دارد.

سایر دوره های آموزشگاه سفیر قرن: دوره آموزش نصب دزدگیر اماکن

سبک عکاسی تبلیغاتی (Advertising photography)

عکاسی تبلیغاتی، یکی از چالش‌برانگیزترین انواع سبک عکاسی است، زیرا یک عکاس تبلیغاتی باید علاوه بر اینکه در سبک‌های بصری مختلف مهارت داشته باشد، به خوبی با سلایق و ترجیحات مشتریان نیز آشنایی داشته باشد. عکاسی تبلیغاتی، یکی از اصول کلی یک کمپین تبلیغاتی موفق است. عکاسی تبلیغاتی در خدمت برندسازی و تبلیغات است و در صورت موفق بودن، به یک برند کمک می‌کند ره صدساله را یک شبه طی کند.

عکس‌‎های تبلیغاتی، باکیفیت و چشم‌نواز هستند و پیام برند را به مشتریان انتقال می‌دهند. عکاسی تبلیغاتی در عصر دیجیتال، اهمیتی دوچندان پیدا کرده است. به همین دلیل، بازار کاری بسیار خوبی دارد.

برای شرکت در دوره آموزش برق ساختمان همین حالا با آموزشگاه سفیر قرن تماس بگیرید.

سبک عکاسی صنعتی (Industrial photography)

از دیگر انواع سبک عکاسی، می‌توان به عکاسی صنعتی اشاره کرد. هدف اصلی از عکاسی صنعتی، خدمات‌رسانی به مشاغل فعال در بخش صنعتی است. شرکت‌های مهندسی، تولیدکنندگان، کارخانجات، استارتاپ‌ها و غیره از جمله مشاغلی هستند که به عکاسی صنعتی نیاز دارند. اما سوژه اصلی عکاسی صنعتی، ماشین‌آلات و امکانات تولیدی در مقیاس بزرگ است.

کسانی که در زمینه عکاسی صنعتی کار می‌‎کنند، باید خود را برای فعالیت در هر گونه محیط صنعتی آماده کنند، زیرا آن‌ها ممکن است در یک محیط بسیار آلوده و خطرناک مانند کارخانه‌های چوب‌بری کار کنند و گاهی اوقات نیز باید در کارخانجات تولید مواد غذایی و دارویی و محیط‌های استریل شده فعالیت کنند.

معرفی دوره های کاربردی آموزشگاه سفیر قرن: کلاس آموزش ادیوس

سبک عکاسی مد (Fashion photography)

در انواع سبک عکاسی مدلینگ، از لباس‌ها و کفش‌ها گرفته تا اکسسوری‌های مد به نمایش گذاشته می‌شود و این اقلام به گونه‌ای به تصویر کشیده می‌شوند تا برای مشتریان جذاب‌تر باشند. معمولاً این عکس‌ها در مجلات آنلاین و کانال‌های اجتماعی منتشر می‌شوند. در اکثر اوقات، افراد به دلیل فرصت‌های خلاقانه زیاد در خلق تصاویر چشم‌نواز و جالب، انواع عکاسی مدلینگ را بر سایر انواع سبک عکاسی ترجیح می‌دهند.

عکاسان مد معمولاً در مکان‌های مختلفی کار می‌کنند؛ از نمایشگاه‌های مد گرفته تا استودیوها و حتی فضاهای باز، تقریباً همه جا فضا برای فعالیت یک عکاس مد خلاق وجود دارد. مهارت‌های مورد نیاز در انواع عکاسی مدلینگ، بسیار شبیه مهارت‌های انواع سبک عکاسی پرتره است. یک عکاس مد باید روابط عمومی بالایی داشته باشد و بتواند در قالب کار گروهی با استایلیست‌ها، کارگردانان هنری و مدل‌ها همکاری کند. برای آشنایی درباره چگونگی جلوگیری از انعکاس نور در عکاسی که در عکاسی مدلینگ بسیار اهمیت دارد با مقالات سفیر قرن همراه باشید.

سبک عکاسی معماری (Architectural photography)

طراحی داخلی و خارجی ساختمان‌ها و سازه‌ها، موضوع سبک عکاسی معماری محسوب می‌شوند. این سبک از عکاسی ساختارهای متنوعی را در برمی‌گیرد که گاهی ممکن است تنها یک آب‌انبار قدیمی باشند و گاهی یک برج مدرن. معمولاً در این شیوه عکاسی زیباترین بخش‌های یک سازه، مانند تیرها یا طاق‌نماها به نمایش گذاشته می‌شوند.

در سبک عکاسی معماری، ممکن است بیشتر بر مواد متشکله سازه‌ها و رنگ‌های منحصر به فرد آن‌ها تاکید شود. شیوه نورپردازی در عکاسی معماری بسیار چالش‌برانگیز است و عکاس باید در فضاهای بیرونی، با نحوه کار با نور طبیعی آشنایی داشته باشد. عکاسان معماری غالباً برای طراحان، معماران، شرکت‌های ساختمانی و سرمایه‌گذاری کار می‌کنند.

معرفی سایر دوره های آموزشگاه سفیر قرن: کلاس آموزش نرم افزار هلو

سبک عکاسی ماکرو (Macro photography)

از دیگر انواع سبک عکاسی می‌توان به عکاسی ماکرو اشاره کرد که یکی از در دسترس‌ترین انواع عکاسی است. در واقع عکاسی ماکرو، هنر عکسبرداری از موجودات و اشیاء کوچکی است که معمولاً از آن‌ها غفلت می‌کنیم. عکاسی ماکرو معمولاً با تصاویر حشرات و گل‌ها همراه است، اما حتی با عکاسی از دانه‌های برف یا قطرات باران نیز می‌توان عکس‌های ماکرو شگفت‌انگیزی خلق کرد. یکی از سبک‌های مرتبط با عکاسی ماکرو، عکاسی کلوزآپ است که در آن بخش کوچکی از جهان بزرگنمایی می‌شود.

عکاسی ماکرو جزء انواع ژانر عکاسی حرفه‌ای به شمار می‌آید و به تجهیزات حرفه‌ای و مهارت بسیار بالایی نیاز دارد.

سایر دوره های حرفه ای آموزشگاه سفیر قرن: دوره آموزش فتوشاپ

سبک عکاسی مفهومی (Conceptual photography)

هدف سبک عکاسی مفهومی، بیان ایده‌ها و مفاهیم از طریق عکس است. عکاسی مفهومی، شاخه‌ای از هنر مفهومی است. در عکاسی مفهومی اعتقاد بر این است که ایده یا مفهوم در فرآیند خلقت نقشی کلیدی دارند. عکاسان مفهومی، ایده‌های مختلفی را دستمایه خود قرار می‌دهند و معمولاً به گونه‌‎ای صحنه‌سازی می‌کنند که نشان‌دهنده ایده‌ای باشد که آن‌ها می‌خواهند با آن ارتباط برقرار کنند. از عکاسی مفهومی برای تبلیغات، به تصویر کشیدن مفاهیم انتزاعی و تفسیرهای اجتماعی استفاده می‌شود. در بسیاری از موارد نقدهای زیادی به عکاسی مفهومی وارد است، زیرا به عقیده بسیاری، این سبک از عکاسی، فاقد تکنیک‌ها و زیبایی‌شناسی‌های مرسوم عکاسی است.

سایر دوره های آموزشگاه سفیر قرن: کلاس آموزش نرم افزار سپیدار

سبک عکاسی انتزاعی (Abstract photography)

عکاسی انتزاعی گاهی اوقات عکاسی غیرعینی، تجربی یا مفهومی نیز نامیده می‌شود. عکاسی انتزاعی روشی برای به تصویر کشیدن یک تصویر بصری است که ارتباط مستقیمی با جهان آن شیء ندارد و بیشتر با استفاده از تکنیک‌ها و ابزارهای عکاسی خلق می‌شود. یک عکس انتزاعی ممکن است تنها بخشی از یک صحنه طبیعی باشد و زمینه اصلی آن از دید بیننده مخفی شود. در عکاسی انتزاعی ممکن است با استفاده از رنگ، نور، سایه، بافت، شکل و غیره یک ظاهر تصنعی به اشیاء واقعی بخشیده شود تا بدین صورت عکس بتواند یک احساس، برداشت یا مفهوم خاص را انتقال دهد.

پیشنهاد دوره در آموزشگاه سفیر قرن: دوره آموزش plc

سبک عکاسی فاین آرت (Fine art)

تقریباً انواع سبک عکاسی یک نوع هنر به شمار می‌آیند اما هدف عکاسی فاین آرت خلق تصاویری است که در نوع خود یک اثر هنری محسوب می‌شوند. در عکاسی فاین آرت هیچ نیازی به وجود روایت یا پس‌زمینه خاصی نیست، زیرا در اینجا عکس یا اثر هنری در ناب‌ترین شکل خود است.

عکاسی فاین آرت انواع دیگری از عکاسی را نیز شامل می‌شود. عکاسان فاین آرت اغلب از عکاسی پرتره و سلف پرتره (خودنگاره) نیز استفاده می‌کنند. در ضمن آن‌ها از عکاسی طبیعت بی‌جان و عکاسی انتزاعی نیز بهره می‌برند. آن‌ها از تکنیک‌های عکس‌برداری و پساپردازش برای کشف راه‌های جدید برای خلق تصویر، استفاده می‌کنند.

پیشنهاد دوره آموزشگاه سفیر قرن: کلاس آموزش نرم افزار هلو

سبک عکاسی کوبیسم (Cubism Alt)

کوبیسم یک سبک هنری تجسمی انتزاعی است که قدمت آن به اوایل قرن بیستم برمی‌گردد. عکس‌های کوبیسم از اشکال هندسی تشکیل می‌شوند که در قالب یک الگوی کلاژ در کنار هم قرار گرفته‌اند. از سبک عکاسی کوبیسم می‌توان برای عکس گرفتن از هر چیزی از گل‌ها و طبیعت بی‌جان گرفته تا حتی پرتره‌های شخصی استفاده کرد. کوبیسم جزء روش‌های جدید عکاسی است و در واقع هدف از خلق از آن توسط ژرژ براکز و پابلو پیکاسو در سال 1907 انطباق شیوه‌های عکاسی سنتی با تغییرات به وجود آمده در دنیای مدرن است.

سایر دوره های آموزشگاه سفیر قرن: دوره آموزش هوشمند سازی ساختمان

تعریف هنر مدرن

تعریف هنر مدرن

هیچ تعریف دقیقی از اصطلاح “هنر مدرن” وجود ندارد: این یک اصطلاح انعطاف پذیر است که می تواند معانی مختلفی را در خود جای دهد. البته این خیلی هم تعجب آور نیست، زیرا ما دائماً در زمان٬ در حال حرکت به جلو هستیم، و آنچه امروز “نقاشی مدرن” یا “مجسمه مدرن” تلقی می شود، ممکن است در پنجاه سال آینده هنر مدرن دیده نشود. با این حال، سنتی است که می گویند “هنر مدرن” به معنای آثار تولید شده در دوره تقریبی 1870-1970 است.

این “دوران مدرن” پس از دوره طولانی سلطه هنر آکادمیک الهام گرفته از رنسانس، توسط شبکه آکادمی های هنرهای زیبای اروپا ترویج شد. و پس از آن “هنر معاصر” (1970 به بعد) که آوانگاردتر آن “هنر پست مدرن” نیز نامیده می شود. این زمان بندی با دیدگاه بسیاری از منتقدان و موسسات هنری مطابقت دارد، و صد البته نه همه. برای مثال، هر دو مرکز مدرن٬ در لندن، و موزه ملی هنر مدرن در مرکز پمپیدو در پاریس، سال 1900 را به عنوان نقطه شروع “هنر مدرن” در نظر می گیرند. همچنین، نه آنها و نه موزه هنرهای مدرن در نیویورک، هیچ تمایزی بین آثار “مدرنیستی” و “پست مدرنیستی” قائل نمی شوند: در عوض، آنها هر دو را به عنوان مراحل “هنر مدرن” می بینند.

هنگام تلاش برای درک تاریخ هنر، مهم است که بدانیم هنر یک شبه تغییر نمی کند، بلکه منعکس کننده تغییرات گسترده تر (و آهسته تر) است که در جامعه رخ می دهد. همچنین نمایانگر نگاه هنرمند است. بنابراین، برای مثال، یک اثر هنری که در اوایل سال 1958 تولید شده است، ممکن است به طور قطع «پست مدرن» باشد (اگر هنرمند دیدگاه بسیار آوانگاردی داشته باشد – یک نمونه خوب، نو رئالیسم ایو کلاین است). در حالی که اثر دیگری که توسط یک هنرمند محافظه کار در سال 1980 خلق شده است، ممکن است به عنوان یک بازگشت به زمان “هنر مدرن” تلقی شود تا نمونه ای از “هنر معاصر”.

در واقع، احتمالاً این درست است که بگوییم چندین رشته مختلف هنر – به معنای چندین مجموعه زیبایی‌شناسی، برخی ابرمدرن، برخی از مد افتاده‌ها – ممکن است در هر زمان با هم وجود داشته باشند. همچنین، لازم به یادآوری است که بسیاری از این اصطلاحات (مانند «هنر مدرن») تنها پس از رویداد، از نقطه نظر گذشته ابداع می شوند.

توجه: دهه 1960 عموماً دهه ای است که ارزش های هنری به تدریج از «مدرنیستی» به «پست مدرنیستی» تغییر کرد. این بدان معنی است که برای یک دوره زمانی هر دو مجموعه ارزش با یکدیگر وجود داشتند.

Grant_Wood_-_American_Gothic_-Modern Art

خاستگاه هنر مدرن چه بود ؟

برای درک چگونگی آغاز «هنر مدرن»، کمی پیشینه تاریخی مفید است. قرن نوزدهم زمان تغییرات قابل توجه و به سرعت در حال افزایش بود. در نتیجه انقلاب صنعتی (حدود 1760-1860)، تغییرات عظیمی در تولید، حمل و نقل، و فناوری بر نحوه زندگی، کار و سفر مردم در سراسر اروپا و آمریکا تأثیر گذاشت. شهرها و شهرها متورم و رونق یافتند زیرا مردم زمین را ترک کردند تا کارخانه های شهری را آباد کنند. این تغییرات اجتماعی الهام گرفته از صنعت منجر به رفاه بیشتر و همچنین شرایط زندگی تنگ و شلوغ برای اکثر کارگران شد. به نوبه خود، این منجر به: تقاضای بیشتر برای معماری شهری. تقاضای بیشتر برای هنر و طراحی کاربردی – برای مثال به مدرسه باهاوس مراجعه کنید – و ظهور طبقه جدیدی از کارآفرینان ثروتمند که به مجموعه‌داران و حامیان هنری تبدیل شدند. بسیاری از بهترین موزه های هنری جهان توسط این سرمایه گذاران قرن نوزدهم تاسیس شده اند.

علاوه بر این، دو تحول دیگر تأثیر مستقیمی بر هنرهای زیبای آن دوره داشت. نخست، در سال 1841، نقاش آمریکایی جان رند (1801-1873) لوله رنگ قابل جمع شدن حلبی را اختراع کرد. دوم، پیشرفت‌های عمده‌ای در عکاسی حاصل شد و به هنرمندان این امکان را داد که از صحنه‌هایی عکس بگیرند که بعداً می‌توان آن‌ها را در استودیو نقاشی کرد. هر دوی این پیشرفت‌ها به نفع سبک جدیدی از نقاشی است که به طرز تحقیرآمیزی به عنوان «امپرسیونیسم» شناخته می‌شود، که تأثیری رادیکال بر نحوه نقاشی هنرمندان جهان پیرامون خود خواهد داشت و در این فرآیند تبدیل به اولین مکتب اصلی هنر مدرنیستی خواهد شد.

Nighthawks_by_Edward_Hopper_1942

تغییرات اجتماعی قرن نوزدهم علاوه بر تأثیرگذاری بر نحوه خلق هنر توسط هنرمندان، هنرمندان را برای کشف مضامین جدید ترغیب کرد. هنرمندان به جای پیروی برده‌وار از سلسله مراتب ژانرها و اکتفا به موضوعات آکادمیک مربوط به دین و اساطیر یونان، پرتره‌ها و مناظر «معنادار» – همه موضوعاتی که برای تعالی و آموزش تماشاگر طراحی شده بودند – شروع به ساختن هنر درباره مردم کردند. مکان‌ها یا ایده‌هایی که به آنها علاقه داشت. شهرها – با ایستگاه‌های راه‌آهن جدید و زاغه‌های جدیدشان – انتخاب‌های آشکاری بودند و کلاس جدیدی از نقاشی سبک و منظر شهری را آغاز کردند. موضوعات دیگر روستاهای حومه شهر و مکان های تعطیلات مورد استفاده توسط شبکه های راه آهن جدید بود که الهام بخش اشکال جدیدی از نقاشی منظره توسط مونه، ماتیس و دیگران بود. ژانر نقاشی تاریخ نیز تغییر کرد، به لطف بنجامین وست (1738-1820) که مرگ ژنرال ولف (1770، گالری ملی هنر، اوتووا)، اولین نقاشی تاریخ “معاصر” را نقاشی کرد. و گویا (1746-1828) که با خلق تابلو سوم ماه مه 1808 (1814، پرادو، مادرید) اصطلاحی نوآورانه و غیرقهرمانی معرفی کرد.

قرن نوزدهم نیز شاهد تعدادی از تحولات فلسفی بود که تأثیر بسزایی در هنر داشت. به عنوان مثال، رشد اندیشه سیاسی، کوربه و دیگران را به ترویج یک شکل آگاهانه اجتماعی از نقاشی رئالیستی سوق داد – همچنین رجوع کنید به رئالیسم به امپرسیونیسم). همچنین، انتشار تعبیر رویاها (1899) توسط زیگموند فروید، مفهوم «ذهن ناخودآگاه» را رایج کرد و باعث شد هنرمندان به کشف نمادگرایی و بعداً سوررئالیسم بپردازند. خودآگاهی جدیدی که فروید ترویج کرد، به ظهور اکسپرسیونیسم آلمانی منجر شد (یا حداقل با آن مصادف شد)، زیرا هنرمندان به بیان احساسات و تجربیات ذهنی خود روی آوردند.

The Third of May 1808 (1814) By Francisco de Goya.

هنر نوگرا از چه زمانی آغاز شد؟

تاریخی که معمولاً به عنوان نشانه تولد “هنر نوگرا ” ذکر می شود، سال 1863 است – سالی که ادوارد مانه (1832-1832) نقاشی تکان دهنده و هتاکانه خود (نهار بر روی چمن) را Le Dejeuner sur l’herbe را در پاریس به نمایش گذاشت. علیرغم احترام مانه به آکادمی فرانسه و الگوبرداری از اثر رنسانس توسط رافائل، یکی از رسوایی ترین عکس های آن دوره به حساب می آمد.

اما این صرفاً نمادی از تغییرات گسترده تری بود که در انواع مختلف هنر، چه در فرانسه و چه در سایر نقاط اروپا در حال وقوع بود. نسل جدیدی از «هنرمندان مدرن» از پیروی از فرم‌های هنر آکادمیک سنتی قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم به ستوه آمده بودند و شروع به خلق طیفی از «نقاشی‌های مدرن» بر اساس مضامین جدید، مواد جدید و روش‌های جدید جسورانه کردند. مجسمه‌سازی و معماری نیز تحت تأثیر قرار گرفتند – و با گذشت زمان تغییرات آنها حتی انقلابی‌تر می‌شد – اما نقاشی هنرهای زیبا نشان داد که اولین میدان جنگ اصلی بین محافظه‌کاران و «مدرن‌های» جدید است.

ویژگی اصلی مدرن آرت چیست؟

آنچه ما آن را “مدرن آرت” می نامیم برای یک قرن تمام ادامه داشت و ده ها جنبش هنری مختلف، و تقریباً همه چیز را از انتزاع ناب گرفته تا هایپررئالیسم را در بر می گرفت. از مدارس ضد هنر مانند دادا و فلوکسوس گرفته تا نقاشی و مجسمه سازی کلاسیک. از هنر نوو تا باهاوس و هنر پاپ. تنوع آنقدر زیاد بود که به سختی می‌توان به ویژگی وحدت‌بخشی که آن دوران را تعریف می‌کرد فکر کرد.

اما اگر چیزی وجود داشته باشد که هنرمندان مدرن را از سنت گرایان اولیه و پست مدرنیست های بعدی جدا کند، این اعتقاد آنهاست که هنر اهمیت دارد. برای آنها هنر ارزش واقعی داشت. در مقابل، پیشینیان آنها به سادگی فرض می کردند که ارزش دارد. از این گذشته، آنها در دوره ای زندگی می کردند که توسط سیستم های ارزشی مسیحی اداره می شد و به سادگی «از قوانین پیروی می کردند». و کسانی که پس از دوره مدرن (1970 به بعد) آمدند، به اصطلاح «پست مدرنیست»، تا حد زیادی این ایده را رد کردند که هنر (یا زندگی) ارزش ذاتی دارد.

نقاشی مدرن از چه نظر متفاوت بود؟

مرگ ژنرال ولف اثر بنجامین وست

اگرچه هیچ ویژگی مشخصی برای “نقاشی مدرن” وجود ندارد، اما به دلیل تعدادی از ویژگی های مهم مورد توجه قرار گرفت، به شرح زیر:

(1) انواع جدید هنر

هنرمندان مدرن اولین کسانی بودند که هنر کلاژ، انواع مختلف مجموعه، انواع هنرهای جنبشی (از جمله موبایل)، چندین ژانر عکاسی، انیمیشن (نقاشی به علاوه عکاسی)، هنر زمین یا کارهای خاکی، و هنر پرفورمنس را توسعه دادند.

(2) استفاده از مواد جدید در هنر مدرن

نقاشان هنر مدرن اشیایی مانند قطعات روزنامه و سایر اقلام را روی بوم خود می چسباندند. مجسمه سازان از “موضوعات تعیین شده ” مانند “عناصر از پیش ساخته” مارسل دوشان استفاده و از آنها آثار هنری ناخواسته خلق می کردند. بسیاری از این مجموعه ها از معمولی ترین اقلام روزمره مانند اتومبیل، ساعت، چمدان، جعبه های چوبی و موارد دیگر ساخته شده اند.

(3) استفاده رسا از رنگ در هنر نوگرا

جنبش های هنر نورگرا مانند فوویسم، اکسپرسیونیسم و نقاشی میدان رنگی اولین کسانی بودند که از رنگ به طور عمده بهره برداری کردند.

Impression, Sunrise (1873)

(4) تکنیک های جدید در مدرن آرت

کرومولیتوگرافی توسط هنرمند پوستر ژول چرت اختراع شد، طراحی خودکار توسط نقاشان سوررئالیست، مانند فروتاژ و دکالکومانیا توسعه یافت. نقاشان ژستورالیست Action Painting را اختراع کردند. هنرمندان پاپ «نقاط بندی» و چاپ سیلک را به هنرهای زیبا معرفی کردند. دیگر جنبش‌ها و مکاتب هنر مدرن که تکنیک‌های جدید نقاشی را معرفی کردند، عبارتند از: نئوامپرسیونیسم، ماکیولی، سنتتیسم، کلوزونیسم، ژستورالیسم، تاچیزم، هنر جنبشی، نئو دادا و اپ آرت.

مهمترین جنبش های هنر مدرن کدامند؟

تأثیرگذارترین جنبش های «هنر مدرن» (1) امپرسیونیسم (2) فوویسم؛ (3) کوبیسم؛ (4) آینده نگری; (5) اکسپرسیونیسم; (6) دادا; (7) سوررئالیسم; (8) اکسپرسیونیسم انتزاعی; و (9) هنر پاپ هستند.

شب یلدا مبارک